De Jordaan, Mooie Karel

476

gauw zijn garnalen, maar met verlies. Het beest liet hij den voerman naar den stal brengen. Hij dorst niet de Jcrdaan in uit schaamte en woede. De voerman verbond het arme dier en liet het eten. Toen ging hij op zoek naar Thijs. Baloorig vond voerman hem in een klein kroegje op het Singel, half huilend aan alderlei dronkaards zijn wedervaren vertellend.

Toen ontdekte Thijs weer een medelijdende ziel die graag met hem samen wou doen. In hun verteederende beschonkenheid bezwoeren zij elkaar trouwe kameraadschap en bovendien zou de nieuwe compagnon ook zorgen voor een paard.

Weer wierd alles beklonken met dubbele natjes, en den volgenden morgen, zoo waar, verscheen de nieuwe gawwer met een wit paard, Tommy. Hij woonde vlak bij, op de Lindengracht, met een tippelsjikse. De Jordaners zouden nu óm den dag rijden, den eenen dag: Tommy, den anderen dag: Corrie. Dat ging een weekje goed; Corrie sjokte niet meer zoo mank en Tommy was over-vurig. Er wierd wél verdiend, doch er kon niet zóóveel verdiend worden, of ze moesten wekelijks rente betalen op hun voorschot, en ze dronken als Zeedijklellen. Zij waren eigenlijk dag en nacht beschonken. Het voermannetje moest aldoor maar de dieren verzorgen; als ze weggingen, ze uit den stal halen en als ze terugkwamen, ze naar den stal brengen; haver bezorgen, water geven en afdrogen.

Thijs was schuw geworden om in de buurt met het paard te verschijnen. Op een dag kreeg Thijs het in zijn verteederd hoofd, Corrie een lekker beetje schillen te gaan brengen. Hij vond zich wonderlijk nuchter en vast op de hakken. Doch zoodra Corrie Thijs zag, begon ze te trappen en te steigeren. Thijs was woedend, zwaar gekrenkt en sloeg er blind op los. Maar toen, eer hij het besefte, had het paard hem in den schouder gebeten. Hij gilde gesmoord en vloekte als een razende.

In de kroeg verdronk hij zijn verdriet en zijn weggemoffelde schande. Wat was hij toch voor een toffe tip?

's Middags zouden zij weer weggaan, de twee compagnons. En ze stapten met paarse hoofden dronken de kar in. Er was een reuze-bekijk van de heele buurt, een gelach

Gawwer: makker. — Tippelsjikse: een lichtekooi, die overal kruist. — Toffe tip: malle kerel. —