De Jordaan, Mooie Karel

471

straat een stal gehuurd en toen zij het paard wegbrachten, gingen zij uit voor haver en stroo. Voor dat alles moest geld neergelegd worden. Niet wolver... die zooi! Zoo trokken zij weer naar den stal terug, met het schimmelpaard aan de hand; toen weer naar de leenvrouw, om haar te laten zien dat het beest er nog was, levensgroot; en weer kregen zij vierhonderd gulden los. Meteen maakte de leenvrouw, met glimlachjes en over-securen blik, een contractje van twaalfhonderd gulden en de overvroolijke gasten lieten haar een fooi óver van honderd gulden. Weer hinnikte triumphan-telijk het schrandere dier! Bij Manke Hein in de Willemstraat huurden zij een vierwielige kar, zwieperig op de veeren, waar Zij een joetje per week voor moesten dokken.

Op den eerstvolgenden Maandagavond trokken de rijders naar Volendam. Een dag ervóór hadden zij het paard geprobeerd met een tocht. Het ging boven verwachting goed, al drong het angstig-fel naar den stal. Het spreken mankeerde het lieve beest, verklaarde Thijs aangedaan... Toch bemerkten ze dat het dier erg zweette langs de flanken. Zij hadden wel geen verstand van paarden, maar een kameraad verklaarde dadelijk dat het geen goed paard kon zijn dat zoo bakte en zoo kleefde.

— Se dijje binne te dik... se hoefe binne gebarste en... en... en... hij hep de spat... kijk... da geswei...

Thijs wou den ״kenner" op zijn tanden slaan. Zoo een Rooderoê kon voor zijn part de rupsenziekte krijgen! Wat verbeeldde die zijn eigen wel met zijn vernolde knar! Alleen de snoever-compagnon trok weer een bedenkelijk gebaar.

's Maandagsavonds vertrokken zij in het duister, met hun drieën: Thijs, de compagnon en een jong stuk koetsier, naar Volendam. Alles ging goed. Er wierd even gestopt in Schouw, om het paard te laten drinken bij een kastelein. Die bekeek het paard en vond het beverig. Het beest was veel te kort van asem en te zenuwachtig, en bleek telkens bodemschuw.

Maar Thijs, die er geen verstand van had, wist er weer alles van en zei dat het paard veel te lang op de wei had ge-

Wolver: goedkoop. — Joetje: tien gulden. — Vernolde knar: toegemetselde kop. —