Het Volk God's, van Armen en Rijken

:491

koste van mond en wangen, distinctie geroofd; vleeschelijke distinctie: een uitmagering, die op een schijnbare vergeestelijking van trekken geleek. Biene-ma's kinderen waren allen zeer geassimileerd; spraken perfect ״hun" talen en hijzelf had de Vijfjarige intens afgeloopen. Afvalligheid behoorde echter niet tot het Bienema-geslacht. Bienema's grootvader was zelfs een vrome Jood geweest, bigot, haatdragend en krenkend tegen andersdenkenden. Johan Bienema Jr. werd Katholiek en bleef, zelfs als gedoopte Jood, iederen Katholiek onverminderbaar een neuslengte voor in lichamelijke godsdienstigheid. Deze nevelige Johan Bienema was de man geweest, die een vijfentwintig jaartjes terug, toen hij nog niet zoo rijk, maar wel kersversch gedoopt was, een jongen, vlijmtongigen tabaksmakelaars-leerling, een Joodje, in de koffiekamer van „Frascati", op Grooten Verzoendag, zijn schamel twaalfuurtje zag zitten verorberen. Sarrenaspottend had hij gevraagd:

— Zeg eens knaap, hebben jullie vandaag geen Groote Verzoendag?

Waarop Bienema, ongezouten, het bruuske antwoord naar zich toegekaatst kreeg:

— Mot je je oüwe vaar vrage!...

Johan Bienema, aan Henri Kozenheim's feesttafel, uiterst gedistingeerd, sprak stug, stijf, onbeholpen. Hij verachtte alle moderniteit en loszinnigheid. Dit wou hij toonen in houding, decorum, accent. Zijn neus trok op, alsof hij overal een weeën geur snoof.

Jonas Fontein knikte zijn vrouw, schuin aan den overkant toe en kneep spottend zijn linkeroog saam. Een ijzeren Hein, een onvervalschten nierisch vond hij dien geschmadden Bienema. Het stof van de Rivièra kleefde nog geregeld op zijn schoenen en uit zijn vestje staken drie eersterangs-plaatsen van de Wagner-vereeniging. Die hielp altijd een ander zooveel het buiten zijn „vermogen" lag!... Och, och, Jonas had zoo een meelij met dien zwoeger, dien armen tobber, die niet kon ademen buiten de koffieboonen van „De Brakke Grond" en buiten zijn éérsteklas-lunchen in een éérsteklas-restaurant. En 's winters niet buiten het

Nierisch: dwaas. — Geschmadden: bekeerden.