:474
zijn banknoten schommelden met en zonder koersen. Niets ter wereld weerstond Amerika's mechanische grootheid. De monster-kapitalen der Yankee's onweerden over de oceanen. Hun onmételijk land, hun industrie, produceerden, behalve hittegolven, goud, goud en genot. Zoo zwol ook macht uit hem, Aston Clifford, groot-Amerikaan, Christelijk en practisch-ethisch. Hij geleek een mastodontisch verschijnsel. Alles greep in hém plaats; moest langs en over dén Amerikaan! De zomer kon geen boom en en geen bloemen laten bloeien zonder hém; zonder Amerika. Clifford droeg en plantte het Amerikaansche bewustzijn van almacht, albesef, albezit overal in. De aarde, de hemel moesten zelfs bij Amerika terecht; omdat in Amerika alléén opperste daadkracht brandend uitlaaide en de vernietigende gevechten tusschen geld-maatschappijen slechts werden beslist. Voor Clifford bestonden eigenlijk alléén Amerika en de dollar -milliarden der reuzen. Elkaar verpletteren, elkaar opslokken, elkaar weer uitspuwen in opdrijvende macht, in bezit en kracht... Niet het leven was hen, maar zij, in geweldige oplaaiïng van bewustzijn, waren het leven de baas. Clifford sprak, alsof er niemand buiten den Amerikaan, ademde, dacht, handelde. Clifford at en dronk dan gargantuellisch, dan weer sober en afgepast.
Hij kon donderen en zwijgen, dagen lang. Clifford voelde zich als een vertrouwde, een afgezant, een beredderaar van den Cosmosboedel. Als Amerikaan,. . testamentair executeur van het Heelal. Het hoogste bestaan was wilskracht, meedoogenlooze, wreede arbeid die millioenen schiep. En zooals hij, Mister Clifford dacht, zoo dacht de heele Nieuwe Wereld. Moraal? Om te grinniken. Moraal gaf Amerika, met haar dollarcratie en haar preutsche Kerkgenootschappen. Hij, Aston Clifford, mét Amerika, weerde alle menschelijke verdorvenheid. Ze weerden drank en alcohol (soft drinks) en onzedelijkheid. Hij haatte Lipton Sinclair en Dreisser; hij verachtte Sinclair Lewis... Dit schrijfreptiel moest gelyncht... of in een gekkenhuis opgesloten!...