Het Volk God's, van Armen en Rijken

:462

Franschman voor... Ah, les beaux horizons romanti-ques!......

De schijnbaar-onverschillige, toch geduldskalme Franschman, nu verlegen onder dit schei-tartende woord, verklaarde dat hij niet alleen oersman was en als lange-riem-roeier...

Leo's snijdend-hooge stem onderbrak. Hij hoonde en kwelde den mooi-opgepoetsten Franschman met zijn zwart-geplakt haar en helblauwe, vrouwelijk-zachte oogen:

— Allez-y ä la douce!... Eén-boord-roeier!...

De gedistingeerde Franschman ontkende:

— Oók sculler... Ik roei aan bak- en stuurboord...

Mr. Leo verachtte de ״Jidden" in roeierij. Hij was er

zelf ook niets in, ,,Jidden" waren, qua talis, veel te individualistisch om zich te laten trainen. Ze gaven liever commando's dan er naar te luisteren. Welke Jood vermag zooveel ontzaggelijke energie en wil voor „armen" en ,,beenen" te gebruiken, alleen om andere armen- en beenen-bewegers listig te verschalken en nog wel... zonder gokje? Een Jood... en koersen op boeien of avondlichten!... Joden, veel meer „gehoor-menschen" dan „gezichtsmenschen", erfden geen navigatie-kwaliteiten, een enkele heel bijzondere niet te na gesproken. Wat maalden zij om in- en uitstap-kunst in een scull? Beide boorden slip! Ja,... ik doe 't lekker niet... Dan maar óm!... Eerzuchtig, zware gewichten heffen, wreed boksen en worstelen; toestel-turnen, voetballen vooral, ja, dat kónden ze. Als getrapten eenmaal zelf gingen trappen, pas dan op!...

Weer sarcastisch gnuivend beschouwde Mr. Leo het Fransche, fijne, moderne Joodje, heelemaal niet opdringerig, zoo voornaam-rustig en toch suggestief in zijn spreken...

— Jij een sculler... in gladde scull?... Streep door de roei-kalender!

Had dat slanke, gemaniëreerde poppetje stalen zenuwen, länge spieren? Was hij niet te licht? En voldoende koel-berekend? Kon hij snel decideeren? En hoe was zijn ademhaling? Geen kuch, geen gereutel, zooals Leo's trainer van hem altijd verklaarde? Leo