Het Volk God's, van Armen en Rijken

:447

een diepzinnig technicus, van zijn nieuwe schok-brekers op voor- en achteras. Hij vertelde mirakelen van zijn torpedo-front en luchtfilter op carburateur. Maar toen hij ironisch over zijn koppelings-pedalen, het débrayeeren begon, hoorden allen de persiflage op zeker iemand's technicus-spelen in den kring der pleizier-rijders. Leo's stem werd snijdend-kort en doorkrast van giftige drift.

Bolton keek gebluft Oók om Leo's knarsenden, helschen spot. Die brandde als een heete slok whiskey. Deze knaap geleek méér Amerikaan dan hijzelf; tar-tend-kalm, laatdunkend, vlijmscherp, hartstochtelijk en rustig. Plotseling razende vaart; plotseling brakes...

Leo overtroefde Maggie in parodieerende bewondering voor Hans, den chauffeur. Hans, verklaarde hij. sloeg überhaupt alle knallen aan den minderjarigen start. Hij was grooter, koener dan zijn vervolgnummer en dan zijn eigen stommiteiten. Jammer; wera nóu een rijkelui's-chauffeurtje bij een tandenlooze dame! Succes!

Caro stolde weer tot ,,ongenaaklijkheid", door Leo's krenkende ironie. Toch gaf ze er niets om. Ze had gisteravond, den halven nacht door, Casanova gelezen. Het brandde in haar bloed na...... Niét het

smoezelig-zinneliike, maar het romantische en stout-phantastische. Ze zou dezen Casanova, dezen nonnen-ontvoerder, wel eens hebben willen ontmoeten. Zoo een knaap mocht haar verrukkelijk lastigvallen. Wat een uitdager, en toch een genie! Toove-naar en soldaat!

Caro duizelde... Dat was zij nu, de nuchtere Caro, medische studente, die Casanova's liefdesavonturen verslond, in bange afwachting van wat met haar zelve ging gebeuren... Om die avonturen een half uur later doodnuchter, onbarmhartig te bespotten en te beschimpen... Ja, Leo mocht wel van haar „ongenaak-lijkheid" bij hunkerende vrienden reppen...

Leo vulde ook den brutalen mond van zusje Eg met nóg brutaler bluf. Ze rook nu alleen benzine! Papa zou haar een Lincolntje of een Buickje, of een His-pano'tje schenken op haar achttiende, met een kir-