Het Volk God's, van Armen en Rijken

:446

zusje geen spiegels en deurknoppen beneden, met groen moest nelpen versieren?...

Ze gooide hem een cigaret in het pas geschoren gezicht. Diagnose bevestigd en gedetermineerd......

ingeklemde affecten!

De telefoon rinkelde als een afloopende wekker.

Eg, moedwillig lomp en onbeschaamd, een beetje jaloersch op zusje's behaagzucht, loochende alles wat Caro zei en verhaalde heel andere dingen.

Caro stampte woedend op den parketvloer en schold Eg uit:

— Idioot!

— Stik!

Een ripslint van haar japonnetje sliertte óp.

Jonkheer Hereira d'Ancona staarde half ontzet naar Eg. Hoe brutaal en jongensachtig grof!... Met zoo een beeldig snoetje. Alsof hij een engel hoorde vloeken!

Leo, met zijn ,,diepte-psychologie" hcid gelijk: dit wezentje kreeg nü al dwang-voorstellingen.

Mister Bolton uit New York, een stoere, van keurige snit voorziene sport-Amerikaan, lachte met zuigdeuken in de wangen, alsof hij een drank inslokte. Hij verhaalde nog veel ontstellender phantasieën van onbesuisde snelritten en sneed nog boertiger op dan Maggie, Caro en Eg tezaam. Hij was met zijn Rolls Royce pal door een uitgeholden reuzenbroodboom heengereden, zonder één schampje, één vingerletsel! Deze broodboom-misdaad werd geprepareerd door de Ku-klux-clan en door de Wizard van het Menlo-park... omdat hij met een Los Angelos-meisje waagde te zwemmen. Ze hadden hem de griezelige skelethand thuis gestuurd in een rood vloeitje. Zoo kócht hij zich tijdverdrijf.

Leo mengde zich in de dolle „avonturen". Hij bleek een groot kenner van automobielen en vliegtuigen. Leo memoreerde al soorten seinen en claxon's. Zijn oor was een phonografisch archief. Hij vertelde van zijn eigen race-wagen, alsof hij met den voet op den starter stond. Mr. Leo hulde zich in rookwalm. Hij schetterde iets over ovale baan, de koplampen gericht op een landhuisje in d'avond... Hij orakelde als