Het Volk God's, van Armen en Rijken

:440

tische of half-dadaïstische kronkelhoudingen, uitkomstloos en onbekookt stonden of zaten te kouten of spanningen uit te rekenen. Journalist en acteur konden vader straks wel gelukwenschen, meende Leo, als de spontane hartegolf- van- ontroering om Pa's geboortedag en Fransche Regeerings-onderscheiding, gelijk staand aan een Leeuw-lint in Nederland, wat geluwd was in den feestelijken kring en Maggie ook kon ,,boven" komen.

Er werd zwaar gedampt; door de gedecolteerde dames het stevigst. Met bevreesd ontzag gluurden eenige tellen, de bezoekers naar den satyr-achtigen, rossen kop van den sarcastischen publicist, die noog-opgericht en critisch rondkijkend naast Leo binnentrad. Van hun bibberij genoot de jonge Rozenheim geraffineerd. Hij, Freudiaan, Stekeliaan,

begreep hun beklemming...... Maar hier, op deze

étage zou hij alleen gezelschap groepeeren en schiften; een eigen kring scheppen. Leo begeerde überhaupt, er den innerlijken hoogmoed en waan van zijn vader mee te geeselen en te breken, en zijn broer Uriël, dien hij bijwijlen niet luchten kon, mee te pesten.

Kakelende monden haalden alles over den hekel. Er werd geschimpt op de ordinaire V. A. R. A., lof gezongen op de A. V. R. O.... Hamdorff's danszaal kreeg een beurt...

De elegante dochter van een schatrijken modezaakeigenaar en humanitairen grootkapitaal-Jood, sprak ijzig-warm over het Zionisme.

Een vlinder-jeugdige, Hilversumsche tennis-dame verheerlijkte tennissend iong-Amerika en de verAmerikaniseering van héél Europa... Zij meende: de jong-Amerikanen waren geboren zonnekinderen. De Europeeërs, schold ze ijselijk-beschaafd...... maanzieken en decadenten.

De satyr-satiricus-journalist grinnikte.

— Braaf Mevrouwtje...... een athleet is méér dan

Beethoven... De natuur is méér dan de geest... Kunst is maar poetspommade!... Braaf mevrouwtje... u durft tenminste den lof der spieren zingen...

— En-of!