Het Volk God's, van Armen en Rijken

:423

Josua, in goede bui, amuseerde zich; dolde zachtjes:

— De verdade?

— Neturelek... Maar ik kén beters buite gemale goud, buite sohof, as buite me radio, al is 't maar distribuusje... versta wél!... 't Is dóch kultereel werk...

Als suiker, zoet, smolt het mooie woord ״kultereel" weer in zijn mond.

Salomon vleide eerst Rebecca. Van haar wou hij graag gelijk hebben.

Truddie's muizensnuitje snauwde giftig:

— Schmeigelt als dat meisie... Ze houdt dóch nie van je!...

Gekrenkt weerde oom Salomon af:

— Maansjene... versta wél... de boterkoek hoef nie van mijn te houwe... as ik maar van de boterkoek hou!

Toen trok oom Salomon Dennie bij zijn jas-knoopen, bij zijn armen, duwde hem tegen het lijf; toch hoofscn. Hij wou zoo dolgraag, dat Dennie met hem instemde; dat alles eigenlijk maar „frottigheid", keijtijf in 't leve was... soores en weitik... Maar dat de V. A. R. A. kultureel werk leverde... kül-té-reel... versta wél!...

Plankmagere Sak bejeukte zijn grijzen komieken-kop, keek loos en bootste broer Salomon ironisch na. Zijn uitgezakte onderlip beefde...

— Kul-te-reel...... o-sloo!...... Noh...... jij krijgt

alleenig van jezelf gelijk... je bin zoo grandig!...

Oom Salomon zwol op:

— Hoor es!...

— Hoor es!... bootste Sak weer na... Wat knars je zoo?... Geregeld 't kettingpontje!... Je smoest zoo lat......

Salomon spitste zijn baardjes...

— Toch, tóch!... Van me radio motte ze afblijve... of ik bega 'n moord an ze!... ging Salomon onverstoord voort... Al bin ik maar n luttele diamantbewerker... dat is me huisklok, dat is me bed, dat is me waschkom... dat is me alles!... Versta wél... zoo'n óndaad duld ik niet!...

Verdade: waarheid. — Sohof: goud. — Maansjene: om het even. — Keijtijf: nietswaardig. — Sooris en weitik: zorgen en narigheid. — Grandig: voornaam. — Lat: traag,