Het Volk God's, van Armen en Rijken

:402

van het N. O. T.-comité. In den beginne had het N. O. T.-comité door het slijpsel kunnen vaststellen, wat in België, wat in Holland gefabriceerd werd. Maar toen het Belgische slijpsel van lieverlee zoo geperfec-tionneerd werd, dat het de Hollandsche fijnheid nabij kwam, scheen de verantwoordelijkheid van het N.O.T. te groot. Want fraude, onder koopers en verkoopers, pleegden velen. Ook Moro, listig, sluw, gemeen, ontdook toen alle overeenkomsten; kroop op den gelen buik. Zoo konden de bedriegers en frauduleuzen een ontzaggelijk oorlogswinst-kapitaal zamelen. Maar Moro deed alles zoo slim, heteroniem en in het verborgene, dat hij nauwelijks te snappen was. Met raadselachtige sluwheid verzon hij, op eigen houtje, middelen om de controle van het N. O. T. -comité te ontduiken op, in Antwerpen geslépen goederen, tegen hongerloonen bewerkt. Gezagvoerders van koopvaardijschepen werden met loksommen omgekocht en riskeerden strenge militaire controle van Geallieerden. Het Comité van invoer en uitvoer zou duizend oogen noodig gehad hebben, om alles te zien en alles te ontdekken; al wisten de kloeke, eerzuchtlooze N. O. T.-mannen dat er bedrog gistte.

Ook Fontein kende de geschiedenis van allerlei foefjes, streken, listen die door werkgevers broeisch uitgedacht werden, om te ontduiken. Moro bleek er een onverbasterd genie in. Heel zijn daemonische natuur dook naar dit laag-sluwe, diep-verborgene in en groeide in zulke verbijsterende winstmakerijen...

De drie Amerikaansche inkoopers op Henri's kantoor, door Leo en Henri telkens in Fransch en Engelsch ingelicht over het gesprokene, brachten hulde aan Bernard van Beem voor zijn karakter-zuivere eerlijkheid en het fel nekken van alle nepotisme. Van Beem duldde geen verstandhoudingen, list-insluipingen en vetmesterij van bevoordeelden.

Henri Rozenheim ontplooide met fijn-diplomatische welsprekendheid, al zijn kennis van het gebeurde.

Leo, de intellectualist, meesmuilde en kauwde gummie. Het leek zoo waar een feestmaal met speechen.