Het Volk God's, van Armen en Rijken

:401

boel weer plat hebben gelegen. Dat wisten de heeren toch allemaal?...

Met diep-gemeende eerlijkheid en enthousiasme, trok Henri Rozenheim nu juwelier Bernard van Beem naar voren, die met eenige anderen en met den machtigen leider van den A. N. D. B. zelf deel had uitgemaakt van het Ruw-Comité.

De Amerikaansche cliënten en de Armeniër juichten, want onder alle groot-importeurs, onder alle buiten-landsche groot-kooplieden was Bernard van Beem bemind. Bernard van Beem haatte wel het gruwzame van den krijg, maar in zijn oordeel bleef hij jegens een ieder rechtvaardig. Ook de mannen van het Comité moesten vaak een rumoerigen kruistocht ondernemen tegen capricieus bedrog, list en opstuwingen van over׳ macht.

De lichtoogige, kinderlijke Bernard van Beem sprong, gelijk hoofsche Henri had gedaan, naar voren en weigerde, zoo naakt de loftrompet over zich te zien opsteken. Niet hij, maar Bondsleider en juweliersSecretaris, en nog eenige groote fabrikanten en kooplieden hadden het zware, afmattende en hoogst-verantwoordelijke werk verricht... Hij het minst!

Nu viel Jonas Fontein onverwachts-hartstochtelijk uit:

— Narrisjkat... waarom niét?... Zullie?... Zekers, zekers... ze hebbe meegeholpe... Maar jij, Bernard, heb je prachtig gehouwe. 'n Voorbeeld was je, voor alle ouwtjes en jongere, hoor je?... Henri Rozenheim heeft mit al zün kracht en inzicht, ons moed inge-

blaze...... Reent mot recht zijn! Maar jij heb onze

hoogste eerlijkheid en hoogste rechtschapenheid vertegenwoordigd, bij de vreemden... jij, het Ruw-Comité en de Uitvoer-Commissie...

Moro kleurde paars van ingesmoorde drift, zweeg en bebeet zich giftig de dunne lippen. Het trilde nerveus rond zijn haakneus en gelitteekenden, scherpen mond. Hij juist wist, hoeveel clandestiene smokkelarij er plaats gevonden had tegen het ״bloedige statuut" van de N. O. T. Niet alleen met ruw naar België, maar ook met geslepen-uitvoer naar Amerika, zonder visum

Van armen en rijken 26