Het Volk God's, van Armen en Rijken

:396

golving alles om ons heen. In het vak liepen ze met

de koppen op mekaar. Zwammen, zwammen!......

Mobilisatie? Oorlog? Betalings-stakingen! Voorge-rommel van een paniek klonk heel dreigend... Meneer Rozenheim bleef kalm, vastberaden en opgewekt; was Czaar boven den Czaar. Hij kocht zelfs, voor zoover het kón; liet zich niet opjagen en verschrikken door buitenlandsche loon-concurrentie, Hij ontving gewoon, groote commissionnairs en vertegenwoordigers van eerste firma's in het buitenland. Nu ja... van handels-operatie's was geen sprake. Dat snappen we! Allerlei orders werden geannuleerd. Alles lag dood. De heele nijverheid verkromp. Alles, alles was werkeloos, lag buiten adem. Toch hielp meneer Rozenheim kooplieden, die liever diamant dan obligatiën bezaten. Hij keurde en berekende elke gesorteerde partij...

Dwars er tusschen schreeuwde Jonas:

— Siegfried was óók niet bang!

— Niet bang, neen,... hoonde beleefd Robert,... maar hij, pas zesentwintig, zat op het middelste sor-teerkantoor van meneer Rozenheim te beven en zag zoo bleek als een knot katoen...

— Nou ja, koop jij kokesnote op zilvere voete!...

Iedereen was radeloos, de heele santekraam. De

menschen keken star van wanhoop en angst. Ook Siegfried Fontein. Alleen meneer Henri stónd, tusschen de ״zwevende noodwendigheid". Zijn berustende houding bracht ontspanning en verbazing onder de geëmotioneerde kooplieden, onder de nerveuze groote makelaars, zwartgallige werkgevers en diamantfirma's. Meneer Rozenheim s stemming bleef gunstig, al erkende hij natuurlijk de oorlogs-verschrikkingen. Toen redde meneer Rozenheim door zijn attitude, een oogenblik de doode markt. Hij lachte om paniek en ondergangs-voorspelling van de industrie, van de heele nijverheid. Hij kocht, als houder van grootste commissie-huizen, in the dark, verkocht zelfs wegsluipers en vluchtelingen nóg op crediet, duursten diamant, heele seriën tegen een vodje papier, een simpel borderelletje...... Hij scheen de toovenaar, die onverwondbaar

ademde in het wereldrumoer. O, die phantast... mom