Het Volk God's, van Armen en Rijken

:378

rechtsverhoudingen tusschen partijen bepaalt, verklaar ik: deze heer wandelt met zijn vonnis rond en brandt er een gat in zijn eigen zak mee... Meneer Fontein loopt immers altijd zelf te koop met zijn vroéger werkmanschap en met zijn slijpershanden!... ,,Klauwen", spuit deze ,,fontein" er nog wel uit!...

De telefoon rinkelde driftig.

Henri voelde iets waars in Leo's opmerking, al onderscheidde hij tegelijk driftigen spot in de parodie op rhetoriek van rechtspraak en vijandelijke meerderheid. Henri kende zijn feilen zoon, den snerpenden intellectueel, die geen gezag, geen onderwerping, vooral geen overtuigingen duldde en allen eigenwaan in anderen stukscheurde. Geeselend, genadeloos bleef zijn karakteriseerend woord. In ieder mensch, — ook in zichzelf, —- zocht matelooze schimper Leo, met wreeden lust, de zwakke plekken op. Leo haatte uitvluchten, huichelarij, vergoeilijkingen, en boosaardig-ironisch stootte hij zijn vernuftsangel op moreele hoog-doenerij en vervalschend humanisme van slimmelingen. Leo spaarde het minst eigen bloedverwanten. Zelfs dacht hij snerpende, Freuaiaansche dingen van Uriël's dwepende genegenheid voor mooie Mama. Hij mompelde iets van vage sporen van incestliefde... natuurlijk geheel onbewust. Want het schaap Mama en het schaap Uriël zouden zich doodschrikken, als ze de worteling van eigen neiging maar oppervlakkig hoorden verklaren als verliefdheid op eigen moeder, den zoogenaamden Oedipus-droom... Ze zouden rillen en beven van schrik. Uriël zou hem waarschijnlijk als een Freudiaanschen gek afranselen... Doch waarom zou droomerige broeder Uriël, — de Joseph onder de Rozenheim's, — niet even goed bewustzijns-splitsingen kunnen beleven, gelijk Stendhal ze onderging, in zijn moederliefde?

Soms voelde Henri zich heftig gekweld door Leo's vermetele en kwetsende eerlijkheid in alles; voelde hij in het scheurend cynisme van zijn zoon, de aanwezigheid van een misdadige kiem, die broeide in deze duivelsche waarheidzeggerij. Leo's woord sneed als een mes, vlijm, het weeke vleesch in. Er was veel