Het Volk God's, van Armen en Rijken

:372

Fontein streek zich over den kalen schedel, lachte gevleid en een beetje verlegen.

— Archief?... Ja archief!... Ik deug alleenig voor zaag-melee's, sorteere! Archief... noh... Mag men van zoo'n wonder van 'n nuchtere rekenmachine as jij bent zegge!... 'n Ouwerwetsche stijfkop, dat bin ik... twéé druppele water me vader ׳-zaliger in zijn tijd!... We-rachtereschrot... die het eens gestaan vlak voor Löwen-brau... Heb ie volgehouwe dat 't de Quelle was!...

Jonas zuchtte en lachte plots stralend.

— Van die heb ik gehouwe en in 'm gegloofd... De meester zegt mijn eens op schrool in 't Fransch: wat

bin je?......Ikke zeg...... 'n éllèf...... 'n Ellèf, zegt de

meester?... Nee, zegt de meester... je bint 'n élève...

Toen ikke weer, dwars er tegenin: 'n éllèf... noh... noh... De meester léért mün,... me vader geglóóf ik!... Maar géin heb 't. Ik leer nog altoos in die tijd, zoo as jij vandaag in jouw tijd... alhoewel ook mijn tijd!...

Henri glimlachte; begreep het stronkige en het weekhartige in Jonas. Wat een tegenstelling met Siegfried.

Jonas, de heethoofd, snel geprikkeld,... Siegfried, ijsklomp, afgemeten, kil en toch heel degelijk en uiterst-schrander...

Lebemann Rozenheim zag er frisch, jeugdig en zeldzaam gesoigneerd uit. Fontein voelde schaamtelijk het verschil. Hij, met zijn korrelig ponem, en gladgeschoren Henri... Waarachtig, een baron en zijn koetsier! ... Noh, 'n wonder... hij was ook al een oüd man, en Henri pas een dikke vijftig! Wie doet je wat?...

— Hoor es,... begon Jonas,... ik zei 't nog gistere an meneer Van Nienhuize, — iets gluiperigs heb die over zich, niét?... Net 'n gezich van was!... affijn... mot hij wete!... —• ...jij Henri, je mot de eer hebbe die je toekomt... 't Is hier prachtig!... Ik was hiér op je privé maar éénmaal... éffetjes, toe Esther jarig was... Wat 'n kostelijke inrichting! Kostelijk... Maar 't kóst ook, hé?... 't Is hier stil, nee... je ken geregeld in slaap valle...

Jonas lachte. In het groenachtige schoorsteenmarmer weerkaatste zijn kale kop.

— In mijn tijd...