Het Volk God's, van Armen en Rijken

:366

— Bij mijn moeder in 't graf, 't gong per ongeluk... 't binne lappies!...

Maar het hielp niet! De oude moeder van het trio Waterman kwam er zelfs aan te pas. Een schandaal!

Eén ding kon Jonas het energieke trio nooit vergeven,... dat die drie rijke zoons-juweliers zich een beetje héél erg schaamden voor haarlie oude moeder, de Ghetto-Jodin met haar Huittuin-Jiddisch. Waarom?

Waarom? Hij is goed,...... waarom?...... Omdat

tafel en klet nijf zijn!...... Geen ״eerst water"?

Méér zwarte boort? Van zooveel nü schatrijke werkgevers stonden de ouders met schoenpoetsbankjes of achter de zuurkraam, of liepen de familie's met vodden en galanterieën te venten door de stad! Was werken ooit schande? Maar verder,... hoe fier en toch zonder kijve bleven de jongens van Waterman niet in hun positie zich handhaven als eersten onder de eersten! Bij hen geen gedwongen molenhuur en kwartjesvinderij, die ze verafschuwden. De hevigste crisissen maakten ze mee. Ze bleven, bléven ongeknakt tot op heden. Wat een kerels toch, die Waterman's!

Maurice Peereboom was weer een heel ander slag van juwelier geweest. Een onberispelijk handelaar in juweelen, paarlen, heele en halve edelsteenen. Ook diens glorie viel nog vóór Jonas' tijd. Een kerel met voornamen bluf, bij zijn rijke Parijsche oom's opgevoed tusschen salonmuren van verstorven rood damast. Zou goéd hedendaagsch figuur geweest zijn, met al die auto's en vliegmachine's en razende tuf's, spreekfilm's en electriek! Hij was dol met den vooruitgang, maar die liet hém als achteruitgaan! Die sjlaumeduikelaar sprak geen grenadieren-jiddisch of loopknechten-taal van de hondenkar. Integendeel. Gepolijst Hollandsch met een pruimemondje. Om een haverklap hoorde je: ״zijn erachtens". In een toespraak op het tooneel, bij ״De Tamboer Majoor". Hij kende de heele geschiedenis van het vak op zijn pink. Hij was de eerste die had geleerd: het vak is niet door de Spanjaarden en Joden hier naar toe gebracht, maar door de oude

Lappies (lapjes): diamanten die nog niet heelemaal goed zijn en die de leveraar van partijen dus weer mee terug krijgt om te herstellen. — Klet: kolet. — Nijf: ruw. — Eerst water: zuivere diamant. — Kijve: hoogmoed. — Sjlaumeduikelaar: pias.