Het Volk God's, van Armen en Rijken

Titel
Het Volk God's, van Armen en Rijken

Jaar
1931

Druk
1931

Overig
1ed 1931

Pagina's
511



:346

dolveel van hem; als van een jongeren broer. W el-es-waar, ... Henri had alleen te maken met makelaars, met juweliers en vreemdelingen en bijna nooit met werklieden. Dat scheelde zooveel; dat scheelde alles!... Ach nee, nee, sjmoesies... eerlijk moést hij blijven. Henri bleef altijd Henri, tegen een ieder ridderlijk en humaan. Zelfs den neef van de Heezer's, die hem zoo beklad hadden, jaren her, bevoordeelde Henri nu nog, waar hij maar kon... Een ieder vereerde hem, om zijn hooge zakenmoraal. Eenig, gewoon eenig... Voor werklieden zou Henri ook heel goed geweest zijn, en niet zoo kil als zijn zoon, die alles wist, die luimigheid-in-zaken haatte, die stijf-in-zijn-kaken sprak en bevelen uitdeelde naar joden en gojiem; die op kantoor zoo strak en bleek keek, als scheen hij van den melkboer geschrokken. Daar-niet-van! Toch een pracht van een jongen, geleerd als een professor en deftig, alsof hij geboren was in de bocht van de Heerengracht. Niet pour le chat! En thuis, bij zijn vrouw en kinderen, affijn,... een gesjiewes, een engel, zoo goed en hartelijk. Gewoonweg onherkenbaar! Al wou Jonas driemaal per dag capuciiners-met-bruine-jus eten,... pomsjtok... hij kreeg ze. Geregeld twee afgescheije menschen, zijn Siegfried... op kantoor en zijn Siegfried... thuis. De Siegfried van kantoor... nou ja, zooals een soldaat een hooge oome in dienst naderde, onder beven en rillen, zoo gedrild keek het tofelemone-personeel hem naar de helle oogen; zoo ijskoud weerde hij zalvende stemmen van geloofsgenooten af. Maar thuis, als een aalmoezenier, zoo hartelijk droegen ze hem op de handen. En met zijn kinderen, speelsch als een jonge hond. En nooit-en-ae-nimmer a costi heibel. Voor zijn zoontje Jaap kocht hij gemengd kippenvoer en verscn vogelenzaad. Voor zijn Annie, stekeltjes en alderlei waterplantjes en blauw koraal, om haar aquariumpje op te sieren. O, thuis-bij-Siegfried was het een menoege!... Maar toch,... het heimwee naar den ouden tijd en de oude toestanden bleef hevig, dagen lang knagen in Jonas Fontein. Hij werd geremd in al zijn werkdriften en gewoonten, op kantoor.

Pomsjtok: doet er niet toe. — Tofelemone: Katholiek. — Menoege: lust.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition).
Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen.


Weergave
Afbeelding / Tekst (OCR)

Alle boeken in deze digitale bibliotheek kunt u gratis lezen of downloaden. Met een vrijwillige donatie helpt u ons met het in stand houden en verder uitbreiden van de bibliotheek. Klik hier als u een bijdrage wilt overmaken.