Het Volk God's, van Armen en Rijken

:301

of half-weggevaagd, moest hij zeldzame familiediamanten van groote waarde, schatten en verkoopen. Henri deed het als gentleman, onder volmaakt-kiesche discretie en met geringe winsten.

Zijn fijn-beheerschte diplomatie, zijn zielssterke welsprekendheid, zijn verbluffende detailkennis verrichtten nu en dan wonderen. Wat hij verkocht en kocht voor zijn cliënten, was altijd goed; wat hij sorteerde, partijen van tonnen en tonnen, altijd ״all right"! Hij schiep en kreeg een blind vertrouwen. Zijn zaak bloeide, ondanks schokken, stilstand, werkeloosheid, economische crisissen en inzinkingen. Men wou Rozenheim overal bij- en inhalen. Uitvinders, in brandende opgewondenheid over eigen ontdekkingen, moeizaam-zwoegende kunstenaars, mislukte industrieelen en ondernemers, liepen zijn kantoor plat, met plannen tegen de zich-wijzigende wereld-conjunctuur. Vond hij er tijd voor, dan stond hij ze zelf te woord. Henri's scherpe schranderheid en doordringende men-schenkennis, hielpen hem onmiddellijk zaken en schepselen schiften vóór hij zich aan hen overleverde. Hij keurde bliksemsnel wat hem door het leven werd opgediend: altijd beschaafd, beleefd of onder schertsende vroolijkheid.

Voor zijn arbeidsstaf op kantoor, was Henri een vader, een vriend, zelfs in het gemoeds-onstuimige uur van drift en prikkeling. Henri bleef altijd, zonder eenige hoovaardij, veel voor den werkman voelen. Niet, om gemeenschappelijk levensverhoudingen van arbeiders te beteren, bekommerde hij zich; wél om hun individueel lot. Het partij-probleem van arbeider en kapitalist, liet hij onaangeroerd. Al die vinnige scherpslijperij van praters over den, tegen werkelijk gebeuren opdrijvenden wil van het volk... kregelde hem!

In warme goedheid en gulheid, betaalde hij zijn personeel hoogste loonen. Robert van Nienhuizen ontstelde telkens weer van zulk een spontane mildheid, die zich nauwelijks afperkte. Henri's hoofd-accountant kwam hem dreigend waarschuwen, dat hij grenzen moést stellen aan zijn philantropie. Zóó sloeg ze zwarte gaten in de brandkast! Henri hoorde in deze