Het Volk God's, van Armen en Rijken

:278

Maar hij bleef zeer correct, galant, ridderlijk heer-metbagage, ondanks amoureuze kwijningen, ondanks ongemeten heimwee en zonsondergangen. Hij minachtte slordigheid en opzettelijke nonchalance. Al op school kleedde Henri zich met persoonlijken smaak. Hij hield van het cierlijke in alles; in kleeren, in taal, in gedrag. Zelfs een verliefd meisje moest ,,cierlijk" blozen en niet, als een boerenblom, opvlammen. Bij zijn vader thuis, — huis zonder bordes, helaas! — duldde hij geen familiariteiten onderling. Hij sprak streng, scherp of spottend, of onverschillig over de

moerasvogels van het nest...... Dan schoten zijn

moeder's oogen weer vol verdriet. Inéén werd Henri de weeke deernisziel-van-binnen en zoende hij haar de ,,toer" van het zorgelijke, nog mooie kopje; vertroetelde hij moedertje en voorspelde Henri haar toekomstige, glorierijke feestgetijen. Dól was hij op zijn peinzende, stil-droomerige zuster Judith, die zoo onverstoorbaar in het huishouden werkte. Wat er ook om haar heen braste of luierde,... zij bleef op haar post van verzorgster, voor zoover er middelen waren. Zij bevroedde en voorvoelde Henri's snuivend genie en ze aanbad haar lieven, gullen broer, met zijn zwaluwachtige lenigheid en zwierigheid van bewegen. Ze wist zich gekluisterd aan Henri's lust en intuïtie, al werd zijzelve door heel andere droomen gekweld dan hij. Judith hunkerde alleen naar stille, zachte genegenheid, naar het vredige en verborgene.

was een geloovig, onwetend Jodinnetje. Ze begeerde geen weelde. Ze had een blindelings verlangen, zich aan iemand te geven die haar noodig had. Ze werd door weelde noch macht gelokt. Integendeel, ze onderging een schuwe verontrusting bij de gedachte aan rijkdom. En toch voelde ze uitenterna, glorie, glans van juweelen bij ridderlijken Henri passen. Zij was een menschje voor het schemerdonker, hij een ziel voor het licht geschapen. Henrivertelde haar, haar alleen, als achttienjarige jongen reeds wat hij droomde. Heel rijk zou hij worden en met adel van geboorte zich verhuwelijken. En hij sprak Judith van dingen, waar ze niets van begreep; van Graaf Baldesar Castiglione's