Het Volk God's, van Armen en Rijken

:259

en verkooper. Die duivelsche kerel bezat tien handen en tien paar oogen. Hij doorzag ieder ding; begreep er onmiddellijk de diepere worteling van. Hij tastte uiterst-fijn de machts- en twijfelspheer van iederen inkooper, handelaar, makelaar en concurrent. Alles vermocht hij, op bijna ieder gebied, in het vak. Talen sprak Robert, met groot gemak. Verschillende takken van administratie beheerde hij. Van de meeste goederen had Van Nienhuizen een feillooze kennis en virtuoze-lijk legde hij de klanten voor oogen, uit honderderlei verschillende staten, toelichtingen en vergelijkingen, al wat ze begeerden. Hij keurde een peer-briölet even zeker als een pendeloque... Van Nienhuizen sprak met eerbied en bewondering over Rozenheim's zaken-genie. Maar telkens bekroop Henri de gedachte: al wat Van Nienhuizen deed, had Leo moeten doen; had zijn zoon moeten zien, moeten verrichten, die speerwerper in nachtclub's. Dan zou alles in de familie gebleven zijn; alles! Maar Mr. Leo verlangde niet de rol te spelen van een Prometheus-in-gelei, voor broers en zusters,... spotte de fel-cynische jongen, die elk ding met wrang sarcasme ontluisterde.

Henri Rozenheim dwong zijn kinderen, in zenuwachtige geprikkeldheid, nooit tot iets waar ze geen lust in hadden. Hij hield niet van geestelijke pelgrimage en wijdgalmende zedelesjes-uitreikerij, uit een modelkamer gladgestreken. Hij zelf was een vrije Jood, een liberaal in hart en nieren, die in een Opperste Macht geloofde en toch klokvrij leefde, al zou hij er ook in het Hiernamaals voor gekastijd worden. Maar zijn kinderen had hij godsdienstonderwijs laten geven. Niet uit heimelijken angst voor het ״laatste uur" en de valsch-tragische ter-verantwoording-roeping op het sterfbed. Zij behoefden niet onreligieus te doen, omdat hij ongodsdienstig leefde. Lenige Leo noemde dit, vader's ruglings-ingeschoven, chromatische moraal en de puberteitsjaren van zijn denkerschap... Henri begreep niets van dien spot... Ze moésten Bijbelsche geschiedenis kennen. Al wat ze leerden, gaf ze geestelijke vreugde. Wat ze later er