Het Volk God's, van Armen en Rijken

:256

tingen. Nóg hoorde Rozenheim den naklank van zoon Leo's spotspeech, — er zat een oolijke classicus aan, — op Socrates, met scherpe, luide stem...

— Mijne Heeren en medebelevers van de twintigste eeuw,... dichters van het schuim... van het champagne-schuim, wel te verstaan!... Socrates was een wijsgeerige faun... een ongekamde boschbewoner, die de steden bedreigde met zijn leurderijen. Hij was een seileen, die nuchterheid simuleerde en achter

Bacchus aanzwalkte met een gebroken thyrsus......

Socrates, mijne Heeren, was de alónwetende man van de kruivende ironie; de béte satyr, die zichzelf óm-moraliseerde tot een halven heilige, maar toch nooit zijn onderbuik vergat te zalven met bakerpraatjes! Hij was een martelaar, die zich de haren uit de huid liet trekken, om lichaamskwellingen met een dialectischen glimlach te kunnen loochenen voor het publiek... Mijne Heeren... hij was een kruiper over de Atheensche moerassen, een bronstige denker, die stonk naar modder en toch een wit schild vertoonde! Hij lijkt u, oude makkers, een hovenier, een heraut van Zeus,... maar Nietzsche, zaliger gedachte, met de blanke bef, knoopte een pluimstaart aan Socrates' achterdeel en speelde als wijsgeer een slingerapenspel met hem, over zonde en deugd, goed en kwaad. Als een loerende mandril klauterde Socrates op den rug van Solon en zijn oogen fonkelden van verborgen wellust, die alweer met bronstige slimheid werd weggeredeneerd, mijne Heeren!... Zijn leelijke schaduwkop danste op alle lichtende muren van Athene... Proost Heeren... ik geloof dat mijn bevallige vader meeluistert. Braaf, de ouderdom kan heden-ten-dage veel leeren van de jeugd!...

Henri vond zijn zoon Leo een vermakelijk boemeltype, nü nog, als vrijgezel, al broedde hij op allerlei geestelijke toxinen, waardoor hij in ieder sensibel wezen, romantische stuipen ontdekte en hekelde. Hij bleef de eeuwige student; een knaap, behept met lagere instincten van een, in-anderer-geheimen-gretig-woelend, wetsgeslepen practizijn-Joodje. Instincten, weer opgeheven door een professoraal intellect van