Het Volk God's, van Armen en Rijken

241

hachie. En Dennie voelde ook, dat één Jood moest vechten voor twéé! Dat was pas broederschap...

Paardengetrappel van vrachtkarren klakkerde op de stille Oudeschans-keien. Een sleeper, met wreed-rood, verzopen gezicht stapte af, maar werd manmoedig-oolijk gepraaid door Dennie. Jaap bewerkte hem met halt-verborgen scherts, onbevreesd voor zijn grimmige weigering. Eerst schold hij:

— Wat mot je Jood?... Wou je me okketaaie?

Later kocht hij goedig allerlei... tot zelfs zwarte

kriel-rozijntjes voor zijn kinderen, uit de ,,reclame-bazar", in een ouden hoedendoos.

Toen ze de breed-steenen brug over de Oudeschans, met haar lomp-grauwe pijlers, waren opgereden, wilde Jaap de enge, roezemoezige Koningstraat in, maar Dennie eerst nog even naar de Oude en Kromme Waal.

— Daar is niks...

-— Juist daarom.

— Stik!

— Jij of ik?

Nu stonden ze vlak onder den Montelbaantoren, die dichtbij, massief op den zwaar-baksteenen romp verrees en zijn hooge spits toéscherpte in het ijl-grijze van den wijden hemel.

Bij den rondingsbeer, aan den voet, in het water, groeide mos. Breed-ramig blok-wachthuis en steiger werden telkens klotsend met schuim overspat. Montel-baan's blinde vensternissen en lichtkozijnen verstrakten de romplijn van het bogen-profiel. Naar de Oudeschans, — de oude Montelbaankade, — vertoonde de toren een vierkantachtig-steenen front; naar de Nieuwe Uilenburgerbrug prijkte zijn uitbuilend rondeel en boven deze verdieping rezen veelkantig, uurwerk en ommegangen. Alleen laag, keken verbaasd zolderkleine raam-oogen den donkerend-gebruinden, bak-steenen toren uit. Heel de Oude Waal, Binnenkant, Kalkmarkt en Montelbaansbrug, vereend met breed-uitgezwaaide Oudeschans, schenen saam te ademen onder Mallejapik's trotsch en rustig-schoon gezag. Slank rezen toren, spits en haantje den grijzen hemel

Okketaaien: te weinig teruggeven bij wisselen van geld.

Van armen en rijken 16