148
— Oók zoo'n schratrijke Pottegieze-ridder,......
hoonde Sak,... die geen vlieg kwaad net kenne doen... Zoon van Monas Driekanker mit ze mesjoggene ooge...
— Versta wél,... hervatte Salomon, overdreven zijn eigen geluid bevleiend,... dan botste ze zik haarlie teuge mekaar óp... maakte ze haarlie arrediamentes!...
Rebecca hoorde wonderen van den ouden tijd en keek gebluft.
— En dan zong David Knobbelisch ze vrouw, heel nijdig: bommele-bommele-bommele-bom!... En Jortje de Solla schreeufde, stotterde eppes, mit ze gezeire d'r teugenin: zes veile, zes veile pos... pos... pos... pos-pepier... veur drie zen te!... De eene aristecraat, versta wél, wou niet wijke veur de andere... Riepe ze zik de deurwaarders!...
— Dan vloekte ze zik mekaar stijf,... lichtte af~ nijpend-hatelijk, Truddie toe.
Zelftoegeerlijke Bram zette in en de heele kring, gierend, zong mee:
— Bommele-bommele-bommele-bom... zes veile veur drie zente!...
— Ze groövader was an Abie Jetomiem... an 't Weeshuis gewees... en ze eige vader heb mit de vroége Sabba, op Donderdag en anders op Vrijdag, mit mierik geloope... ״Mierik... mierik"... schreeufde de edelman...
—־ En Bie-kook-rijst mit haar Jeele dan, dié......
versta wél,... beierde Salomon,... altoos sukkelde? Zij en d'r rommelkar wazze één...
— Bie-kook-rijs... nonéé!...
— Heb ze geschreeufd, die ouwe, gele Pottegiezerin, die op Poeriem bedelaarskleeren verhuurde veur de sjnor, an harrelekijns... Heb ze geschreeufd an d'r kar: wat heb ik 'n kijkers... wat heb ik 'n kijkers!...
— Toe d'r man Jeele is gestorve en is weggehaald in de kis, heb ze gehuild en over 't opene raam 'm nageroepe: ״Dag Jeele, blijf gezond!"...
Zoo verrezen Jort de Solla en de vrouw van David
Arrodiamentos: ommegangen om de Theba: spreek-gestoel-te. — Gezeire: rampen, ellende.