Kunstenaarsleven, eerste deel

2Ó2

zeep schoon wat bemorst gekocht was, dat 't zweet hem van z'n voorhoofd droop. Voor 't goed zelf voelde hij niets. Z'n groot-bevend verlangen bleef : van de hand doen, omzetten met winstjes, en dan altijd maar weer nieuw goed inslaan, zonder ophouden, in koortsjacht. Anderen moest hij geen tijd laten te koopen. Op alles was verdienste, op alles ! Dat juist maakte 'm razend nerveus. Hij moest niet bang zijn dat ie zelf geen koopers zou vinden. Dat kwam wel, als hij maar onder den neus weg kocht, gretig, overbluffend ! En alles op groote schaal, veel, velerlei, en dan wegdoen. Na ontpakking, ordening en opglanzing werd ie, bij 't overzien,׳ telkens van verbazing geslagen, dat hij zoo ontzaglijk veel soort van dingen gekocht had. Soms wist hij zelf niet, hoe hij de nummers omschrijven moest.

Naast z'n parasols stapelden zich groote, kleine en platte kisten met Turksche en Russische sigaretten ; daarboven weer sigaren van allerlei kwaliteit, gemerkt met kleurige lettertjes. Met z'n mathematische werktuigen, z'n lenzen, sextanten, verrekijkers en mikroskopen wist ie letterlijk geen raad ! Hij was bang voor de geringste trilling, dat ze defekt zouden raken. Dat net van stangetjes, schroefjes en spiraaltjes vond hij ijzig-teer, om er voor op z'n teenen te sluipen als ie er langs moest, 't Zag er heel geheimzinnig en vernielerig uit. Hij had er, als ie 't zich bekennen wou, groot en angst voor. Als er maar iets kon springen in heel dien rommel, dan was ie verloren. Er waren batterijen, elektrische flesschen met vocht! kon dat goedje niet vanzelf heetloopen ? Die moest hij 't eerst loozen, de gevaarlijkste dingetjes ! Z'n baro- en thermometers stonden anders veilig gepakt naast z'n stapels kleurige waaiers, ivoren en verlakten, en z'n wandelstokken. Hij liep tusschen zijn verzameling als in 'n uitdragerij. lederen dag telde en bekeek ie z'n damesrokken, z'n mantels, stofte ie den boel fijntjes af. O ! o ! wat had ie 'n grillige en vreemdsoortige dingen ! Op de grootste kamer, onder z'n manskieeren, had hij 'n vijftien groote speeldoozen staan. Als ie 'n prettige taxeer-bui had, haalde hij van twee kasten tegelijk den