Kunstenaarsleven, eerste deel

261

Hij bleef de eeuwige konkurrent van de aanzienlijkste en op 't fijne goed azende makelaars en tegelijk van 'n vloekenden, tot 'n goor hoopje bijeengeschunnigden, alles betastenden en bekritiseerenden troep vodden- en afvalkoopers, uitgehongerde ■sjacher-gieren met roofvogelklauwen, het in schijn waardelooze en vervuilde naar zich toe scheurend. In onbestemde wuftheid grilde z'n kooplust in alles uit. Daarom bezat ie 'n allerzonderlingst bijeengeschuimde kollektie.

Op z'n afgelegen, verstilde bovenkamers, door matglas ingesloten, dat niemand hem kon beloeren, begon ie met koortsijver te sorteeren, en in z'n nota-boekjes en cahiers z'n nummers te omschrijven, te berekenen en te prijzen voor eigen verkoop. Wat had ie toch ontzettend veel doorééngekocht, die drie jaren van z'n veilingzaak. En nog lang was ie niet klaar met z'n inventariseering. Vooral de kleinere koopjes, die hij goedkoop los had gewerkt, gaven hem bij 't sorteeren telkens meevallers, en 'n hevige win-verrukking.

Wel was 't zorgelijk, dat sorteeren in allerlei afdeelingen en hoeken.

Daar had ie z'n portretlij sten van glas, smoezelig en bemorst, en 'n eind verder lijstjes van hout. Vlak er naast stapelde hij gevoelige platen en fotografie-gereedschap. Rechtop stonden de kleurige parasols, de rooie, de crème, de zwart-kanten! Boven z'n hoofd hing 't vol kleeren. Voor 't damesgoed had hij 'n heel aparte afdeeling. Voor geen cent mocht verloren gaan. En 't moest alles hagelrein blijven. Na maanden zwoegen kwam ie eindelijk 'n beetje op orde, stond alles prachtig geprijsd, genummerd en opgepoetst als bij 'n uitverkoop. De muren hingen vol heerenkostuums, jongensbroeken, werkmansbroeken, kolberts, jassen, gekleurde vesten, zwarte, grijze en bruine demi-saisons, kellnersrokken, pandjassen, smokings. Van alles hing er, tot zelfs officiers-pakken, matrozenkragen en dragonders-kolbakken. Ieder kleedingstuk hing netjes op houten ramen, zonder kreuk of plooi. Alles glansde proper en smetteloos. Hij zwoegde zich liever dood, dan dat er 'n vlekje op mocht blijven. Zelf ploeterde hij met terpentijn en vlekken-