Kunstenaarsleven, eerste deel

2ig

heel eng !.. .. heel eng !.. .. Maar ik verzeker u.. .. ik stel vast.... ik verzeker u.. .. als u je oefent.... kun je 'r geld mee verdienen.... 'n hoop geld !.. .. absoluut ! absoluut ! absoluut ! ! Ze lachten allen om 't idee en Frans voelde zich lekker, dat op hèm nu ook eventjes gelet werd.

Terwijl Maurice Louise dwong te gaan rusten en ze iets intiems verfluisterden van hun indrukken, was Soonbeek naar Frans gestapt, om hem nog eens te overtuigen, dat hij zich moest oefenen !.. .. vooral oefenen ! Frans had 'm dadelijk aangeklampt over z'n studies en de ״denk-uitvindsels", die hij stellig wist te zullen doen. Van hem was den heelen avond al geen notitie genomen. Nu moest hij ook even zijn slag slaan. Den bankier had hij kalm bestudeerd, bekeken van allen kant en bij zich zelf besloten, dat hij met al z'n schraperigheid en grillen, toch wel wat voor hèm doen kon. Bescheiden en nederigjes probeerde ie Soonbeek zachtelijk te overrompelen met wijsheid en vreemde termen, geleerd en zwaar en onverteerbaar. Hij vertelde nerveus van alles, wat hij doen wou en hoe hij z'n „denk-uitvindsels" wou publiceeren, als dit en dat en dit uitkwam. Maar Soonbeek vond dien man niet sympathiek. Hij bekeek 'm schuw, alsof hij 'n bang geheim hoorde. Wat deed hij ? Waarvan leefde hij ? Waarom werkte zoo'n groote kerel niet gewoon net als ieder ander ?.. .. Soonbeeks mond lachte, lachte scherp en onaangenaam. Hij bleef onvatbaar voor Frans' wijsheid, koel, wreed-koel en z'n intuïtie zei 'm, dat bij dien man alles larie was en niet echt zooals bij Fleury. Neen, hij moest niets hebben van zoo'n kippigen, krakenden baas ! Dat gegluur over de lorgnet heen, beviel 'm óók maar half. Als hij zoo goed óver de lorgnet zag, waarom gebruikte hij 'r dan een om dóór te zien ? Was toch maar geldverspilling. Maar 't was ook 'n gehavend montuurtje,.. met fijne touwtjes bijeengeprutst, anders zou 't z'n neus niet beknijpen!.. .. dat merkte hij toch wel!

— Meneer Veldhuis! spotte triomfeerend en hooghartig z'n stem,.... alle respekt.... alle respekt.... Ik geloof u graag.... maar wat hebt u aan mij ?.... M'n hakken weten er meer van dan ik !.. .. 't Kan heel mooi zijn.... al uw