Menschenwee, Derde boek, Zomer

VIERDE HOOFDSTUK.

Zenuwachtiger jacht van werkdrift steeg, stéég. Ploetering waanzinde rond onder de tuinders. Alles moest geplukt, stond in vollen bloei. — Koortsend duivelde rond de pluk van aardbeien, doppers, kapucijners, tuinboonen, peulen, wortelen, postelijn.

Ouë Gerrit stond van drie uur met de jongens en twee helpers op 't Beekbrok, naast Oom Hassel. Guurt kwam eiken ochtend later, zorgde eerst nog voor de bedden en vaten, ging tegen elf uur weer weg om aardappels op te zetten en groenten te stoven. — Dirk stond nog voor het eerste schoft, doppers te plukken, tusschen de hoog-uitgegroeide rijze-paden, waar, tegen den middag, groen schemerlicht waasde, maar 's morgens de zon op neerschroeide. Hij blies van puffe benauwing. Rond 'm rankten de doppers uit, de teere, dof-groene vruchtjes, mollig-zacht. Snel woelden z'n armen door de ranken, knakte ie vlug de schepseltjes eraf, z'n handen vol heet-zachte, week-geurende groentjes. Bij eiken vollen haal smeet ie 'n vracht neer in z'n mandje naast z'n beenen, dat meeschoof bij eiken stap dien hij deed, tusschen goud-groen zonnig padje. Guurt hielp mee, in 'n ander laantje, met 'n groot blauw boezelaar om 'r lijf gespannen, waarin ze vlug de geplukte doppers oppropte. Dirk hoorde 't trillend geritsel van 'r handen tusschen de ranken, 't knak-geluid van 'r pluk achter 't dichtgegroeide doorzonde groen, zonder dat ie 'r zien kon. Op goed geluk af schreeuwde ie maar achter zich uit :

— Guurt, denk 'r 'an, allainig de dikste, en da je sköön plukt,

____ gister he'k nog 'n mandje vol hoalt, woar jai al weust

waa's !