Menschenwee, Derde boek, Zomer

424

den in dreunen, dan was dat bewijs dat hij ook niet hoefde te spreken. En nou maar zélf vasthouen, z'n gevoel, dat ie uit angstzorgen gestolen had. En al kermde 't nou ook in z'n keel; smeekte 't half in 'm, om 't uit te gillen, te bekennen, eindelijk eens uitstortend, z'n martelende geheime zonde, hij voelde er in klammen worstel tegen in, dat ie tuureluurs was, overprikkeld; dat ie op z'n eigen strot, z'n eigen bek moest gaan zitten ; z'n sarrende stem in 'm had weg te drukken, dat ie zich zelf te smoren had; dat ie zich als 'n stuk uitvaagsel uitschelden moest, als ie nou an de praat gong. Wel wou ie even weg ; net doen of ie naar 'n zekere plaats moest, dan de kelder in, om z'n spullen te verbranden. Maar dat ging nie.. Was pure malligheid. Ze zouen 'm eiken stap nagaan. Dat had ie eerder moeten doen, toen ie alleen thuis was gekommen. Maar toen was ie ook halfdood van schrik en angst geweest. En nou zou ie maar afwachten wat gebeuren ging. Voor de helmkerels sidderde ie, en de stem van burgemeester maakte 'm puur akelig van angstige, jagende ellende.

Wat zou z'n broer lachen.. en Grint en de notaris !.. En nou, te kaik !.. over de stroat... Hoho.. alles kaikt ! de gaa'ste.. de dokter.. de netoaris! s'n boel an de poal.. —

Eén ellende.... één jammergevoel van diepe, afzichtelijke narigheid overmande hem, doorkerfde z'n trots. Hij voelde te zullen braken van bangheid.... Hij kreeg 't weer dol benauwd, met zwarten angst voor z'n oogen, alles zwart en grauw. Berouw voelde ie niet. Alleen angst, angst voor de politie, voor den burgemeester, voor God.. als ie daar alleen in de gevangenis zou zitten.. En 's nachts vooral.. als ie den rug van z'n wijf niet had, om d'r achter te kruipen.. Nou zou ie alleen zijn, met duivelige koppen en 't groene vuur in 't donker. Dolbang was ie voor de cel en als ie straks op straat ging, wat de lui zouden schreeuwen.

Guurt had schreiend in angstwoorden gevraagd aan den burgemeester of ze den boel niet stiekem konden houên. — Ze smeekte, drukte de hand van den burgemeester, van de agenten. Maar burgervader, streng, koel-afgemeten, bewust van z'n macht en