Menschenwee, Derde boek, Zomer

4io

duistere plank, heel voorzichtig. Om'm verrinkelden fleschjes.. en 't geld rammelde al, in schuif naar éen hoekje. Nou was 't van sain.... sain !

.... Hoho !.... da waa's d'r t'met !.... Moar nou de lens ! Niets ziend, niets hoorend, liep ie in koortsgloei naar 't toestel. Eerst wou ie kijken hoeveel centen in 't kistje waren, maar dat hield tijd op.. Eerst de lens.. de lens, joeg 't in 'm. — En gejaagd mèe de gedachte dat ie stommiteiten deed, want dat de vent dadelijk zou zien dat hij gegapt had. Maar 't joeg in 'm ; toch doen.. toch doen ! Hij trapte z'n eigen waarschuwing dood; hij kastijdde zich zelf in z'n bangheid. — Met een hand 't kistje omklemd, rukte ie met de andere aan de lens, die 'r niet af kon. Hij schrikte, beefde van ontroering weer. Want de lens moést ie hebben, al kwam de onderste steen boven. — Liever 't geld gelaten dan de lens ! Met éen hand ging 't niet! Dan zou ie eerst maar 't kistje neerleggen. Eerst leegen, en op z'n plaats schuiven. Dan, met twee handen aan 't werk !

Weer schoot 'm in, de kwellende gedachte dat de kerel wel móest zien later, dat hij 't gestolen had, want geld en lens waren 'r toen hij wegging. Nou aarzelde ie, zette 't kistje leeg op de plank, rammelde heel zacht rijksdaalders en guldens in z'n klepzak, die, vol en zwaar, tegen z'n beenen schuurde. —

— Hoho ! doa's 'n laileke praik ! Moar aa's tie 't nou veul loater mörk ! dan.... aa's hai d'r weg woa's ! Nou.... de heule

dag keek tie d'r nie noa sain toestel.... da wist tie____allainig

Sondag woare d'r minse. Aa's t'r skoonmoak wier.. en minse kvvoamme !.. aa's hai d'r allangst weg waa's.. Ivonne die d'r tug ook gapt hewwe !.. Waa's d'r niks te beskuldige van sain !.. Enne kaik ! neenet !.. da prechtding kaik !.. da' móst ie

hewwe---- Enne____ nou gauw an de gang !.... 't Waa's

aers----vast te loat!

't Kistje weer weggeduwd in 't donker, en nou vlug naar 't toestel sloop ie. — Met twee handen rukte, perste, trok, schoof ie, maar de lens wou niet los. —

.... Hoho ! most ie nie ergens 'n dwarspennetje lossnaie ?.. Maar hij wist niet waar dat zat! Weer schroefde ie, dan