Menschenwee, Derde boek, Zomer

395

Nou kon ze 'm vloeken, ook omdat ze zag, hoe hij Wimpie behekste, en 'm al maar dingen liet zeggen, die 't schaap niet eens wilde zeggen.

Wimpie hield zich kramp-stijf vast aan den tafelrand, de vingertopjes bloedloos bleek uitgedrukt van 't angstige persen. En vreemd nu schoof ie voort, langs den tafelrand, telkens in 'n strompelig half-draaitje van z'n vermolmd karkasje, één hieltje dwars tegen de wreef ingehaakt.

Vrouw Zeune keek bang, maar Wimpies vrome oogen straalden van pret, dat ie 't met de strompelend halve draaitjes van z'n bevende hieltjes, zoovèr nog gebracht had. Aan 't eind van z'n hoekje, klamde noodzweet op z'n aderverzwollen doods-kopje, zwijmden plots z'n oogappels wég in 't geel-zieke wit, dat Ant 'r van schrok en 'm oppakte. Vrouw Zeune schoot ook toe in schrik, raakte z'n rechterdijtje. 'n Scheur-gil, weenend en hevig smartelijk martelde uit z'n mager kropje, en z'n bleeke gezicht kermde in 't cellige raamlicht. —

— Hailige moagd ! je hep sain stootte, schreide Ant ontzet, lei 'm zachtjes tegen 'r borst aan. — Vrouw Zeune stond ver-blokt van dollen schrik. En uit 't diepe halfduister van de lage, van valeriaan doorzogen kamer, tastte armkrommig uit kleine erf-deurtje, vrouw Rams, en scherp snerpte 'r doordringende stem naar Ant wat er gaande was.

— Niks moeder .... hai stoan d'r alleweer bai!

Vrouw Rams, schuifelend, schoot uit de donkerte voor 't vallicht van 't raam, dat 'r paarse rok eerst in verborgen kleur duisterend, nu opgroeide in de kamer. Haar vossensnuit spitste bitsig, en d'r schaduwen-staar lag omfloerst van onrustige stilte als bij blinden, die luisteren met oögen. Haar handen tastten krommig weer vooruit, en 'r lijf schuifelde naar vrouw Zeune.

— Nou mot ie 't f'doag mit moagere moaltje doen, scherpte ze .... 't onsie flees van Hummer op de hoek....

— Hoe he'k 't nou ? mot 'n sieke nou ook de fraidoag houê ? barstte vrouw Zeune mannig-woest uit.

— Da wil die sellefers buurfrouw! Weus jai d'r knap en kraig jai d'r fraidoag 'n stukkie flees in ! Daa's puur 'n hailige