Menschenwee, Derde boek, Zomer

3«4

— Moar.. main fesóèn.. gilde Hassel in zenuwopwinding, en stemmestotter, zonder dat hij zich met woorden vérder door z'n angstdrift heen kon slaan. —

— Wat jou fatsoèn, bulderde Troost, betalen dat is fatsoen ! ben jij bedonderd kerel !

— Je fatsoen, je fatsoen, lachte ironisch Beemstra, wèl, dat is 'n mooi ding, maar betalen is mooier ! Je bent altijd 'n knappe kerel geweest, daar zal ik niets van zeggen, en ik heb je altijd geholpen, maar nou loopt 't de spuigaten uit. — Dan zie ik je met die.. dan met die scharrelen.. je loopt te veel naar notarissen man !

— Hoho ! daa's jokkes ! barstte ouë Gerrit uit, plots driftig van z'n stoel opveerend, ik heb je nuuwte kukkerint heeldergoar nie sien.... bai waa's d'r selffers main komme opsoeke ! — Nou, nou da je 't weute wil.. ik seg moar.. daas 'n kerel.. die help je nie van de wal in de sloot !.. die gaif je nie los geld mi sonder da.. da je ooit vroagt wort.. hoe of wa van rinte.. moar aa's je je effe buite menair de netoaris wa doen wil., kraig je de raikening thuis... juustemint! juustemint aa's tie weut da.. je da je.... niks niks hept!.... Nainet menair... soo hew.. hew je d'r al veul van onster slag, stroatarm moakt.. jai gaif d'r losse.. duutjes.. mit vaif pèrsint.. Moar soolang״ oploope.. tu je weut.. daa't kan he ? Hoho! soo hew je d'r veul van onster slag f'rmoord... moar.. die kukkerint.. daa's 'n fint! die hellept d'r nou... bai de boonestorm.. aa's 'n engel! Enne wai.. wai kenne d'r van jou nie los.... wai sitte an jou vast aa's pek! weut jai?... jai hoalt d'r 't vel of'r onster oore.. hoho ! jai frait d'r de noagels van onster flees.. jullie bint bloed-suigers doar, daa's main weut!

De kring stond strak ; alle gezichten in wreeden kijk op ouë Gerrit, die plots voelde dat ie te ver was gegaan. Notaris Beemstra keek, kéék; z'n neus trilde, en z'n mond schokte van drift.

— Jij bént kranzinnig man____Ik zal je maar niet an de

letter van je woorden houên, anders zou je... met getuigen hier,.... nog leelijk te vinden zijn. Maar 't is nou genöeg