Menschenwee, Derde boek, Zomer

3«5

ook ! Eén November geld.. anders je boel an de paal! Ik had je eerst nog wille helpen, met 't zoeken naar borgen.. omdat jij altijd 'n fatsoenlijke vent bent geweest, — maar nou ben je

door 't dolle heen.. Eén November gèld.....of de boel an

de paal! nou weet je 't. Als betaaltermijn van al de anderen daar is, sta jij er ook, of 't is met je gedaan.

Notarisstem klonk hard, streng en sterk. Ouë Gerrit had 'm woest gemaakt daareven, door den konkurent erbij te halen, die altijd tegen 'm werd uitgespeeld als ,,zoo goéd", zoo ,,bereidwillig" en „hulpvaardig". Wat drommel, hij kon 'r 'n beroerte van krijgen van nijd, als ze 'r over begonnen. En nou die lammeling van 'n oue vent die 't 'm daar pal in z'n gezicht smeet, waar de heeren bijzaten. Nee, dat was te érg. Eerst had ie niet zöö str&f willen optreden, nou moést 't. —

Ouë Gerrit, zelf geschrikt van z'n eigen heftigen uitval, stond te beven van ontdaanheid, plukte zich in de baard, trok zich aan de lokken, in bange verlegene nerveusheid. Hij wou terugkrabbelen. 't Viel in één over 'm, zoo voor die strakke, deftig-gekleede heeren staand, wat 'n afstand 'r toch was,tusschen hém en tusschen al die voorname stille dmgen om 'm heen. Inéén voelde ie zich schuldig, zwaar schuldig aan brutaliteit en hij begreep maar niet, dat de notaris 'm niet inéén de deur had uitgetrapt. Zware angst voor z'n val pakte 'm weer beet, on-rustte in 'm, bracht heel z'n denken aan den zwabber. Hij voelde wél dat ze 'n gruwelijken hekel hadden aan zijn zoons; dat zij die op alle manieren konden tegenwerken, dat de heele kliek van de deftigheid, de voorschotman, de dokter, de notaris, de burgemeester, allemaal tegen hém gingen staan. Dat er geen snars van 'm terecht kwam op die manier, als ie ze later weer broodnoodig kreeg, om gunstjes en flikflooierijtjes. — Nou moest ie zich maar weer verdeemoedigen.

Alteratie zat 'r in z'n zenuwschokkenden mond, angst in z'n krampende handen, die door z'n baard plukten, en krommer bochelde z'n rug, als of ie al meelij wilde opwekken, met z'n licht gebrek. — Hij vond plots alles heel deftig in de kamer !.. de prachtige II. 25