Menschenwee, Derde boek, Zomer

348

klownigen wals, klapperend met z'n zolen op den houten vloer, stampend en patsend, dat 't grauw-zandig wolkte om 'm heen. De meiden kuchend in den stofdamp, gierden en half-ver-stikten van pret om den grappigen Hazewind, met z'n wit-bepoeierden neus, z'n schokkende vrijage op 't negergedrocht.

— Skuiere mot je moar ! skuiere mot je moar !

gier-zangde rondom. Eindelijk onderbrak ie z'n zwierigen wals.

Dwaas en menschelijk liet ie den zwarten grinneker buigen, wierp ie, achter z'n gedrochtelijken kroeskop, gemeenheidjes naar de meiden, met 'n vermaakte hikstem, tenorig alsof 't uit den rooden romp kwam. —

Soms trok ie 'm kittelend aan de kruk bij de chocolade-gleuf, deed dan in dolle grimassen en dronken opwinding of de rood-bebuisde nikker, in grijns-woesten proets 't uitschaterde om z'n jeukende kriebelarijtjes. Rochelend, stikkend geschater en gehoest barstten uit om de piaskuren van Klaas Koome, die in boerigen humor, sentimenteelig-nagemaakt, teederlijk den dóór-grinnekenden kroeskop tegen z'n boezem bleef koesteren en streelen. —

— Die kerel, liep d'r gain broek an, gilde plots Marie Pijler uit, schaterend haar beenen in kramplach de lucht insmakkend, dat ze bijna achterover viel van Rink's schoot.

— Nou, op del terain.. doen jai d'r 'n broek an aa's je gain baine hep ! lolde Hazewind, fijn walsend en streelend z'n nikker,---- ikke konste----teer., van da tie sain bainbeweging

inskote hep.. in de Transvoal.... enne____op.. op sain aigeste

romp sain smairt hep !

Met 'n smak plots in woesten schater zwaaide ie den nikkerromp tegen den vloer, die beefde van trampelgerucht.

Stom en klaagloos bonsde de nikker voorover, met z'n zwarten gedrochtensnuit in 'n pot bier van den sergeant, die z'n glas vóór zich op den grond had gezet. Onderofficier proestte van lol dat de snuit met z'n neus er in was gesmakt.

— Nee nikker____eerst mot vader drinke, dan 't juffertje