Menschenwee, Derde boek, Zomer

343

rookerig en smoezelig aan 't versmeulen. Niemand keek er meer naar om.

—־ Eerst de kleine tingel-tangel in, kê je ook lol hebbe ! enne dan Moandag erais noa de Skouwburg mit de deftighaid.

Zoo zeurde Willem tegen Geert. Heete Trijn, en de andere meiden stemden in, slobberden maar mee, doorschroeid van drankpassie. Frank en licht stapten ze voort op de orgeldeunen die ze beheksten, hun bloed vervuurden in d'r lijven.

— De kerels moste moar doene wa se wouë.... d'r waa's tug moar krek één kair kermis in 't joar.... hinnekte in schater Marie Pijler, tegen Rink aangeplakt. Mooie Geert, met 'r rumoer-lichtende oogen, de vurige Trijn en blonde Cor met 'r poppensnuit, belolden elkaar, en de twee meiden Spaandermast, die zich bij 't stoet je hadden aangesloten, gierden mee.

Alleen hinderde 't de Grintjes dat ze Guurt in den hos naar den brand waren kwijtgeraakt. Stekelig vermopperden ze wat tegen Piet en Dirk. —

Piet die straal was, waggelde en boerde, vatte niet goed wie Geert eigenlijk bedoelde. —

— Jesus, je meroakelse sus maan! dat trosse krèng! mit d'r vraier van de sèkreterie ! kaik m'erais in main fieselemie !

— Die is d'r van deur, giftte mee Trijn.

— Die muurpeek jaloerschte Geert weer, en Dirk werd nijdig toen ie zag dat ze uit wraakgierigheid den arm van Willem vaster greep, zich uit zijn knel kregelig loswoelde.

— Guurt ? Guurt ? Wie wou je maine.... gof'r dikkie.... Oapram Prik... Prikkie! die hept d'r aige te snurreke lait! in de sekreterie !

— Doar hep se 't koeltjes hee!.... aa's hier.... in de raige hee ?

— En Jan Grint dan., da is d'r 'n vraier van spikeloas ! Skuiere mö-je-moar.. skuiere mó-je-moar! zong schor Rink met Piet mee die in kallende idioterigheid kankaneerde in waggel voor hen uit, dat de meiden weer in lach schoten.

— Kok-kok-kok ! kok-kok-kok., moeder se lait 'n ai! weut je 't nou.... hoeke 't weuse mot! Guurt! Güürt. snaiboon!