Menschenwee, Derde boek, Zomer

330

ben kunnen smakken, op den gierenden reus, dien ze in 't spokende flakkerlicht verliefderig lokte met 'r prachtoogen. — Annie had de kijkers gesloten, stond in donkeren nastaar te sidderen. De blonde furie kalde tegen de vurige Trijn en Dirk hijgde van genot.

Allemaal in 't hok griezelden, staaroogden in heete ontroering wat 'r nog gruwelijkers volgen zou.

Alleen de matroos, Wierelander van geboorte, bleef onwillig staren op bloederigen vraatmond.

— Da waa's d'r 'n k'nain van spek! daa't is gain waif.. dat is 'n kerel, 'n geverfde hassebas.. gaif d'r 'n lel da se duiselt..

— Sou jai maine.. Nou., doas glad-en-al mis, bazuinde Rink's stem uit 'n vaal-lichtenden hoek, 't is d'r 'n ègt ekser-ploar.. 'n heul ègt swart meroakel..

— Kaik d'r gele smoel... juichte Dirk hoonend, en d'r lampies. . 't gal is d'r deur d'r bloed hainsloage ! daa's main weut !

■— Waa'n kakkerlak ! kom d'r hier.. sloan ik je tronie deur viere ! wou jai main segge van hoe 't mot weuse ? ikke heb d'r twintig joar in Oostinje foare.. enne nou., in de foestain ! Sou ikke nie van de toart had hebbe ?

— Oostinje.. jai mi je dronke gleuf!., en die maid is d'r tug heuldegoar van Estroalie !

— Nou wat, sputterde verblufd dronken drenzerige matroos.. dat is., god-aldegoar-een-pot-nat! Estroalie is d'r Ostinje.. enne Ostinj e.. Estroalie..

— Hou tug je bek.. soa'k d'r mi je test.. saa'k d'r mi je test., wai si enne d'r nie..

— Sien.. sien .. gaif d'r 'n lel.. daa's se.. daa's se duiselt!

— Als de heere nu nog brandende sigare te misse hebbe.. zal 't vraatsuchtigste monster der wijreld se alle opete !

Van alle kanten gloeiden uit 't halfduister punten aan. Dirk had eerst z'n sigaar vuurhel aangeblazen, stopte 'n einde, 't monster zelf in d'r lenige bronzen klauwen.

— Hier swoart meroakel, doar hai je 'n happie, eet d'rf'r-smoakelik..

Blaasbalgend laaide 'r muil in 't vuur, dat de vonken in haar