Menschenwee, Derde boek, Zomer

2ói

IV.

Twee weken vóór de kermis was de lucht weer gedraaid. De roode kolen stonden verkwijnd, met rot-doorvreten bladeren. Angstige drukte en onrust joeg er onder de tuinders.

— Daa's t'met 't lekkerstje weertje da je hebbe kèn, zeurde Klaas Koome, voor 'n akker van Ouë Gerrit; — ik konstesteer van daa'tje nou t'minste loope ken, en d'r nie je aige f'rsmelt.. enne de boonebeweging goan tog s'n gangetje., want moand blaift moand... op da' terrain merkeere de boontjes de paas...

— Hoor hemmis, hoor hemmis ! hoonde Dirk bij de andijvie gehurkt, -— skoenmoaker hou je bai je leest hee ? bi jai besuikerd ? —

Ouë Gerrit bromde wat mee, gejaagd en kramperig als ie zich voelde in 't onweer-zwoelige grauwe weer. Die dreig-luchten maakten 'm soms stikken, of 'r wurgangst op z'n strot drukte, in vaaglijk onbestemde benauwing 't bloed 'm naar den kop jagend.— Angst die 'm aan 't fantazeeren bracht, doorhollend hallucineeren, in al erger benauwing om dingen die gebeuren konden. Angst die 'm zelf folterde, z'n brein martelde, hèm allerlei dingen liet zien, die niét bestonden, z'n oogen in donkeren floèrs legden, waarin lichtende sterrendans vonkte. En •dan maar brommen en klagen luid, luid, om iets 'r tégen te doen.

— Nou, da sel d'r 'n mooie worde, mit de boone !.... hoho ! d'r is gain son.. wa' sit da' ding ! aa's tie moar nie wegblaift hee ? 't is te dol.. en.. en.. tug.. vier en vaif en nie g'nog!.. daa's één raige al raige! enn hoho!.. 's aofus hep je da dolle on-wair, sonder daa't hiet waa's hee ?

Koome lummelde nog wat voor de haag, lolde met Dirk over de kermis, waar heel Wiereland al vol van was; slenterde eindelijk verder.

Drukker werd er geschoffeld tusschen de selderie. Kees plantte andijvie uit en zette op regels. — Laat-gezaaide sla werd weer in bakken uitgedragen naar de markt. Tot schemer doken en verbukten de kerels en kinders op de duisterende akkers. Wisse