Menschenwee, Derde boek, Zomer

255

staarde op z'n Jezusbeeldje en palmtakje, van z'n bedplankje afgehaald en vóór 'm gezet; verbangd tusschen de halfblinde, loerige vrouw Rams, en den stommen, pruimpjes uitspuitenden grootvader. —

III.

Volgenden dag scheen de zon weer fèl. Ouë Gerrit was aan 't frambozen plukken, met Piet en twee helpertjes. Tusschen de nauwe struiken hurkte de Ouë, stram en ingebukt vóór de frambozen, één voor één de vruchten in de mandjes stapelend. — Boven z'n zilverbaard, die in kronkelig zijïge karteltjes, tusschen takkengewirwar opschemerde, bloeiden de frambozen, roze-purperend, bedauwd met 'n adem van dof paarsrood, vochtig en donzig. Achter Ouë's hielen, rijden mandjes in zonnevlam, wonderteer doorglansd van licht. Zoeter dan aardbei geurden ze rond, als rozendroom van sprookjes-prinsesje. Rondom, in de lucht vervloeide 'n teere geur van rozenzoet, waar de mandjes stonden.

— Heé Ouë, je ben d'r in main regel, nou soek jai d'r de mooie uit, en ikke hou 't kriel!

— Hoho !.... da skaint t'met soo !.. .. d'r binne....

— Nou.. set jai d'r op haide ook rais de blommetjes buite !.. moar ikke seg ie.... daa't soekwerrekie is.. da' rooit na' niks ? d'r binne nie-en-veul....

— Nou Piet aa's jai d'r da rais an de swarte besse gong,.. ke'k vast 'n mooie prais moake ! hoho ! ikke ken d'r laifere soo veul 'k wil.. eenmoal andermoal.. aa's d'r nie g'nog binne.. koop 'k vast bai op de hoafe f'noafed____

— Daa's fain werk Ouë, jai f'rkoopt hullie an de oapetaik hee ?.. en sullie stooke hullie hee ? of hep je hullie weer feur de ferbriek !

— Nou da' sit nog.... ikke hep se pattekelier !.. en .. en feur de f'briek óók.... hoho !.... kaik ? tug mooie woar hee ?