Menschenwee, Derde boek, Zomer

ZESDE HOOFDSTUK.

Ouë Gerrit liep rond in z'n tuin, achter 't erf, kijkend naar de boonen. Op een be-boomd hoekje stonden Kees en Dirk in zondagsplunje te koekeloeren naar de bessen en frambroze-strui-ken. Stijfjes in zwart kolbert, gouden horlogeketting op zondags-vest, stapte Dirk voort naast Kees, die met schunnig gelapte broek en in groenig verkleurde pijjekker, meeliep. — Ouë Gerrit strompelde behagelijk in zondagsche rustzaligheid rond, bekeek z'n boeltje met genot. De aardbeien waren nogal gegaan. Dirk had met 'm afgerekend, schraperig uitgeteld, en de zuip, dacht ie zoo, was wel minder bij 'm geworden, 't Geld had Guurt muurvast, beter dan hij zelf. Want allang had ie gemerkt dat Dirk, de snauwende stille Dirk, met hèm liever afrekende, dan met z'n zus, die mirakels op de centjes keek, als vroeger d'r suffe moeder.

Woar 't tug nou met 't waif noar toe mos ?.. hoho !.. da wist tie puur sellefers nie ! Da wier d'r al suffer en suffer ! Da wist ie sellefers moar hallef. Wa' da' nou sain sou.. eenmoal... andermoal!. ... moar de oarebaitjes gonge goed en de boone stonge prèchtig.... Die boone ! die moste sain vast 't joar goed-moake. Die laileke dokter Troost, die bemoeial, ho ! ho ! had sain sait. . veur wa hep je nie aldegoar oarebaaie ?.. Moar da sou ie denke ! die kabbeloebeloap !.... al je f'rdienste op één risiko sette ! Wie waa's d'r soö daas ?.... Aa's de boone moar goed gonge !. .. en de kerels d'r tuusbrochte wa' ontvange wier.... Nou gong d'r Piet de heüle weuk noar stad.... Da' gong veul beterder! die beskouwde d'r soms de half meer aa's Dirk! En aa 's d'r dan Nofember dokt most worde.. erais kaike of da'