Menschenwee, Derde boek, Zomer

215

beerde met nijdig gewrijf 't zaadje er uit te persen, dat ie ging voelen, groot, als 'n brandende bol onder z'n oogleden. — 't Bloed gloeide 'm onder de nagels. Hij blies, pufte en vloekte al driftiger. De zon zengde z'n kop en door de hitte die 'm roosterde, branderig verklefferde, dartelde en joedelfloot de wind 'n sarrig deuntje, bij vlagen, hoog en laag. Dirk dreigde te bezwijmen van woede, pijngepriem en roosterende ovenbe-nauwing. Onder hevig gewrijf wanhopend, begon z'n oog te schreien, voelde ie 't priem-vurig stekige verzwemmen in traan-nat, alsof ie 't zaadje in 'n hoek gedrongen had. — Hij kon weer 'n beetje kijken, 't Brandde er wel, en voor zich zag ie niets anders dan groene en rooie flakkering scheem'ren. Hij speurde wel geen hooi, geen lucht, geen vork opsteek, maar hij kéék toch. Na 'n poosje zag ie Kees uit 'n flakkerig-groenigen krans opduiken, en den Ouë verderop. Nou maar weer voort, in worstel, tegen hitte en windsar.... En kalmer als ie kon, bedaarder vooral! Met open armen ving ie de hooigolven op, stond ie klein״ weggezakt, en half-lam gebeukt van vermoeiing te puffen naar adem, in de rollen, stootte ie de opgevangen stapels vooruit met z n kin, z'n borst, breed begraven in den hooi-blonden brand. —■ Terwijl z'n achterlijf naar achteren woelde persten z'n handen, zwaar driftig bijéén.

— Hee Ouë ! kaik rais achteran ? hoe stoan die ? Nai Kees !.. jai nie. Staik jai moar deur !.. Hee !.. Ouë !..

Gerrit kwam aanklomperen, klos-klos, knerpend op 't grint. Z'n kop stond wrang van stuurschheid. — Hij voelde zich geroosterd, hij zuchtte.. dat ie vast hooikoorts had.. dat ie d'r niet meer tegen kon. Met z'n hark geschouderd, keek ie öp naar den wagen. Tusschen z'n beenen sliertte hooi, hollend langs den dijk.

— Hoho ! daa's 'n meroakel-wind ! die sloan je boel óm !.. je hangt d'r bier an dut sai heuldegoar óf er!

Dirk raasde van wagenberg, keek angstig naar Ouë's mond, om beter te begrijpen wat ie zei.

— Hang'k öfer ?.... die pestwind ! je ken dur.... f'rdomd soo niet loaie.... daa's gain doen.... da' duurt d'r puur twai