Menschenwee, Derde boek, Zomer

2io

tegen den steel, rukte ie weer op 'n reuzige vracht, vastgebeten tusschen de stalen vorkkaak. Langzaam stapte Kees naar den wagen met schuifelpasj es, bang voor nieuwen windwarrel, die weer hoonend en joedelend aanfloot, zacht tochtte om 'm heen, en tartend, verraderlijk koeltjes ömstreelde.

Dirk kroop al hooger den wagen öp, stond in 't gouden gevaarte gezakt, bezweet te wroeten, te verbroeien en verbranden.

— Nou Dirk, mó je hebbe ? schreeuwde Kees tegen den wind in.

— Hier, an de kop ! krijschte Dirk terug, van veure óp !.... f'rdomd.. aa's je.... aa's je loaie ken! in soo'n wind!., je wee nie.... wa' je-doèn.... hee!.. Ouë kaik d'r uit! goan 't wèl ?.... of se'k te wait uit ?....

Kees was met z'n reuzigen stapel boven den kop geheven, naar 't voorkrat geschuifeld vlak bij 't paard, en Dirk op den wagen, kroop knielend naar voren in waggel, op 't brandende hooi. — Ouë Gerrit met de hark in z'n hand, kwam schouder-krommig aansjokken, in fladdering van lokken, onder z'n maaiershoedje uit, keek angstig óp naar den wagen.

— Nou.... skaif.... skaif!.. .. nog nie.... ho-ho ! da' gong ! Moar paa's d'r op ! hu ! hu ! da' je nou noar achter goan ! gunters! aêrs kom je t'met in ééne sai van de wind te hange!

— Zachies an Kees ! zachies an ! dofte Dirk's stem uit hooi-hoog blond gevaarte, afgebroken, doorhijgd van vermoeienis,.. zach... ies an !. .. ik hep... sain... saa'k stikke... nog nie beet!

Kees schuurde hooger óp z'n vork langs 't voorkrat, rekte zich op z'n teenen. Rond z'n kop en borst dartelde de wind weer, fluit-zangerig, verzwiepend blonde hooifladders. Hooger öp, blies ie Dirk in klefferig heetrooie zweet-tronie waar angstige kommer op spande en jammerde. Woelig waggelend hurkte z'n romp al hooger op 't veerende, krakende hooi-blond. Z'n kiel, violet-blauw uitgewasschen en verdropen van kleur, flapperde wijd en bolderig, en z'n geelharige zweetkop, stramde rimpelig als 'n beschminkt chineesch masker. Zonnevuur daverde, omlekte 't hooigoud verspieste er gloeipijlen in, uit-rookend in hitte, dampend in de hooi-gloeiing van den wagen,