Menschenwee, Derde boek, Zomer

89

Maar Jan Hassel kon 't niks schelen. Half al zat ie op Trijn d'r schoot, kinstreelde Cor, 't blondje, onder woede van vurige Trijn, die geen jongen kon zien of ze moest 'm hebben. Gauw, met 'n por, liet ie Cor los, keek Trijntje pal in de appels, hand-streelde 'r week-kittelend en sluiperig in 'r hals, staarde lodderig verliefd en dronken-sentimenteel, haar brandende begeerende kiekers in. —

In 't ledekantje, wurmden en woelden de kleine plukkers en plukstertjes, half in den slaap. Een kereltje, klaar wakker van lol-gerucht, stootte de anderen öp. —־ Een vóór één, verschoond, pas wég onder den Zaterdagavondboen, strompelden ze öp, uit bedsteetjes en ledekant, met knipperende oogjes tegen 't felle licht. — De drie kleine meisjes, in blanke ponnetjes, met hun lachend slaperige, helder geboende rooie gezichtjes, drongen verbluft op de tafel aan. De jongens, in d'r loshangende smoezelige hansoppen struikelden van gretigheid, naar voren. Klaas Grint, al opgewondener, schaterde en grappigde gemeene moppen uit, proestte zich zat met z'n eigen pret, en lachronk. —

Hij vertelde dat ie dat eiken Zaterdagavond zoo had geprakkiseerd, 'n lekkeren dronk voor z'n nest, op 't geploeter van de week. Dat mochten ze waarachtig wel hebben. Dan kreeg de heele kring 'n borrel. De kinders rekenden er al op ; smakkerden en joolden al vooruit, wachtten eiken week tot 't kwam, met slaap in de oogen. Iedere week moest 'n ander waken en wakker schudden zusjes en broertjes, als vader Grint wel eens heel laat aanzwaaien kwam. Maar dikwijls viel 't kind-wach-tertje in slaap, lag 't heele hufter-zooitje te ronken ; ging de zuip hun voorbij, zonder dat ze 'n druppel drank geproefd hadden. —

Gespitster bleven ze de volgende week, in langen worstel tegen slaap. Hoorden ze dan flesch- en glaasjesgeluid zacht rinkelen, geslobber en geraas, dan veerde wakertje öp, hielp hij, in stoo-ten en bonken, zusjes en broertjes overeind; bombardeerden en drongen ze joelend naar voren, in den kring. En Klaas Grint, schaterde dan, was trotsch, heel trotsch op z'n wakkere kleintjes, dat ze zich niet hadden laten verschalken.