Menschenwee, Derde boek, Zomer

86

heet-stellig maalde 't in 'm dat ie nou meeging naar de mooie meiden van Grint, naar de lekkere Geert, Trijn, Cor en Annie.

— Nou ... ik bin d'r op haide op stap... mond ope.... porte-menai toe.... schaterde Klaas opgewonden.

Geen woord zei Dirk, vroeg ook niet of ie mee kon. Hij strompelde zacht zwaaiend naast Klaas, de herberg uit, als hoorde ie bij 'm. —

— Nou., aa's hai.... had d'r seis is., binne wai 't ook, bromde Willem en nabromde 'm Jan.

Daar zat Grint 'r 'n beetje mee, want de mannen hielden aan. ... Duufels, doar droeg ie twee, drie dronken kerels in huis.... heet op s'n maide... Moar sullie hadde sain tug soo rejoal d'r van late snoepe!.. Allainig Dirk !.... die wou die puur wel kwait !.. Die keek d'r soo suur.... soo 'n naidas !.. Da' konne s'n maide nie bestig hebbe. —

Hij had al rond gezien op de donkere haven, of ouë Gerrit d'r ook rondscharrelde bij 'n kroeg om 'm mee te sleuren. Want Willem en Jan waren ook veel betere partijen voor z'n meiden.. Zat veel meer loodpot ! Die mochten haarlie bescharrelen zooveel ze wouen.... Als 't maar niet tot kinderen kwam ! Maar nou zag ie geen ouë Gerrit, geen Kees, geen Piet. Dan most de brombeer d'r ook maar bij ; kon toch vast geen kwaad.

— Mó je nog 'n afsoakker Kloas ? vroeg plots, voor 'n rot kroegje staanblijvend Dirk, met bleeke strakheid in z'n kop en tril-trekjes om z'n lippen.

— Dankkie uit 't hartje kaèrel ! Ik hep d'r t'met.... t'met wa' bai main stopt, veur 't nest hee ?.... 't mog d'r weer 'n weekie sain.... dan kraige sullie alletait van main 'n lik uit de flesch hee ?.... Jammer da' sullie d'r aige nou t'met juist an 't boene binne....

—■ Selle wel waiser wese.. lolde Willem sabbelend op z'n woorden.... aa's d'r jonge kerels komme,... da treft d'r nou net ellèndig mooi!

— Niks gedaan jonges ! Je houê d'r jullie fesoen !.... daa's onder en boöfe de wet sait hee ? jonge maide is d'r hiet brood.. paa's d'rop !