Menschenwee, Derde boek, Zomer

i7i

— Wai selle d'r 'n affekoatje gaife.... Hee Henk !.. Klus d'r es 'n aitje.. smait da' hard-stikke vol mi brandewain!.... en suiker.... en dan sel sai lurreke.... hei! medam.... sing d'rais mee !

Enne.... se stonge.... doar op toeters te bloase..

Toe da' nou waa's doan

Kwam d'r 'n man veur main stoan

Enne die sprak., wil je rais goan kniele?....

Ikke wist d'r nie wa-at te doene....

Moar hai.... gaf main 'n soen....

En sai.... wè.i rédde hier.. sie.... ie.... Ie !..

Schor en valsch-rauw zwabberde z'n stem achter rookwol-kerige duisternis uit, en 'n demonische krijsch van dronkemanspassie ronkte door z'n lied....

Daa's nou 'n hails-maid.... rochelde z'n dronken proets, dat als geschrei verdoften in de rook, en z'n kop gloeide aan plots baardig en donker, in 'n zuig-ophaal van z'n gouwenaar, die even roodvonkte en sterretjes vervuurde. —

Klaas Grint bonkerde hakke-zwaar de kajuitstrap af, met Rink achter zich aan.— Daarachter nog drie tuinders en 'n vrouw met 'n steekmuts, doodmager met krokodillige, bruine kop-snoet, en valschen oogenloer.

Rink scheerde de zoldering met z'n pofpet al liep ie ingebukt met z'n kop.

— Krikemejenne !... daa's s'n affereköansche smoorte hee ?.. god hait de sege ! moar nou bi'k tug t'met deurmidde loope hee ? zuchtte de reus, paf en onmachtig neersmakkend op 'n bank. Met twee handen tegelijk schuurde ie 't zweet van z'n gezicht, met 'n grauwlinnen zakbrok.

— Moei!.... moei!____ 't sel wa'____ bromde Dirk, z'n

pijp nijdig uitblazend, dat donkergroene damp z'n kop om-stöömde. —

— F'rek.. bloas jai 't siellemint van je paip d'r nie uit ?.. ik sit hier veur main pelsier...., lolde Grint naar Dirk.