Menschenwee, Derde boek, Zomer

56

langest je snoater,.. .. nou hoor-je Dirk ? daa's tug puur naitig bakke, allain van main rechterhoek !.. ..

— F'rek jai, viel Dirk met vollen mond in, zich verslikkend in hoestschokken, onder opslurping van koffie, dat z'n kop bloedrood te barsten dreigde....

— Kaik nou, die wil d'r babbele aa's tie te slikkebikke sit,.. wa nou f'rek ?.. der kenne.. kenne hier op dek, puur.. dertienhonderd bakke oarebai!.. .. en f'middag komp 'r nog 'n nuute anvoer.... nou, dan wee'k daa'k goar bin !....

—- 't Is d'r dan ook duufels mit hoast gonge hee ?.. zei met diepe stem, zangerig, 'n venter vlak bij Dirk. Achter middenschot van bank zat ie, met verdraaid lijf, alleen neusbrok en «ogen er boven uitloenschend naar de kerels.

Dirk, Grint en Rink draaiden zich half om.

— Hoe most da' maint ? vroeg stug Dirk.

—- Wel nou, 't is d'r nog gain drie weuke hee !.. .. t'met... daa'k... toe he'k de soete fransies sien hep hee ?.... Wa' main dat d'r toen teugesloegte.... de vrucht wou nie sette.... alles d'r nog groen en half raip.. de grond uit !

— Daa's net... veur drie weuke, he'k niks aa's rooie vlekkies in main tuin had, lachte Grint.

— Wel nou, zangde de diepe stem achter beschot weer, met halve tronie er boven uit, en een hand stumperig meebetoogend in beknelde gebaren, — de boel is d'r nou overstroomd hee ? —

Met andere hand achter schot verscholen bonkte ie hevig op z'n weggedoken been, greep ie gretig naar 'n borrel, dien de lange kerel 'm brengen kwam. Achterover z'n kop, smeet ie z'n hapje ■donker mondgat in, bestelde smakkerend en likkend nog een.

— Nou, moar de haire hebbe d'r puur wa inpalmt an 't stê-tjon en in de hoafe hee ?.... da stong t'met nie stil.... Van main drie duusend kilo.. van sain tweeduusend.. van Klaas, van Gijs, van Joap, van Dirk, sooveul aa's sullie d'r hadde, — of aa's je kèrtak veurskreef....

—- Wa ?.... sooveul ? ... soo veul aa's 'k f'rkoope wil hee ? barstte smadelijk Rink uit, — buite da' f'koop ikke tug óók.. «da kroak je ommirs ?