Menschenwee, Derde boek, Zomer

57

— Nou daa's nie net, onthutst zei Grint, moar nou mo' je.. mó' je ook segge da je van 't winter.... al kèrtak moakt hep.. van hoeveul je laif're mot. — 'n Man, 'n man,... 'n woord, 'n woord.... hee ?.... wa' jou Dirk ?.... wa' jou Staine, wa jou.. .. Gais ?.. .. je hoef d'r ommers nie veur de heule mikmak te f'rkertakteere ?....

— Daa's klesseneere, lolde Rink, woest verrollend z'n gemeen-groene oogen, — main nog 'n bakkie leut hee!.... moar ikke f'rkoop wa' kwait kèn ... aa's d'r beteder martpraise binne, al hè'k kertak veur vaif joar !.. .. vat je !.. ..

■—■ Nou seg, vergoelijkte weer sluwig Grint, de groote afnaim-pers hebbe d'r tog ook hoarlie rissieko ? daa's net nie ?.... en da' jöar.... f'rdomd.... sullie betoale d'r bestig hoog! da mö sait! Daa's tog moar ordentelik ! Velaije joar stong de mart vol van oarebai.... nie te f'rkoope.. .. hee ?.... doar stonge wullie.... mit de pet in de ooge hee ?.... en op haide ?.... op haide ?.. ..

— Nou, giftte plots 'n rooie driftkop uit rookwolk opduikend, z'n beenen met gestommel van de bank afsullend, — da tuig f'rdient d'r g'nog !.... wa' doene die likkebaire.... niks ge-doan hoor !.. .. sai b'toale d'r lootjes feuruit bai de swoager van dokter Troost... komme hullie d'r effetjes kaike hee?.. de kontreleur doen d'r ommirs alles !.. enne.... dan.... dan hebbe hullie.... allain mit de oarbaie opsende.... allainig mit d'r oarbaie.... sien je !.... 'n duusend pop f'rdiend.. .. in 'n weuk of soo, hee ?....

— Joa, moar de rissieko, teemde Klaas Grint. —

— Je suster rissieko.... soake aa's piere.... soo staif.. .. om da sullie de loodpot hebbe om vèur te skiete.... sende sullie

önster goed____ deur Duitschland... Enggeland.. en moake

sullie d'r joartje wel goed hee? O die diefe.... die sloeries! schreeuwde Rink.

— Nou moar.. wa' ha' je f'rlaije joar dan?... basstemde weer Steyne achter z'n schot, met z'n mondlijn even 'r boven,.. toen ha je Beijens.... da' rooide noa niks hee ?.... die kaèrel.. hep toen ónster goed afnome hee ? al wat wullie niet kwait kenne