Menschenwee, Derde boek, Zomer

148

hoofd.... se is t'r moager aa's 'n tang ! en 't laikt da se koopt veur aige bik !

— Nou, grinnikte de brei-vrouw, — in de stad... loopt 't mins.... soo ver aa's de hemel blauw is.... en roakt t'met nooit niks kwait van d'r kar.

— De leste koop!.... luistert wèl, goê-liën, schalde hoog-klaar de Bode weer,.... om te beginne en an te vange mit 't begin, he'k hier 'n prèchtige takrooie maidoorn.... wie blieft.. wie-sait !

Van vier kanten raasde aan, dooreengolvend stemgekletter.

— Tien ! vaiftien !.... achttien !.. ..

— Mit je alle achttien, lachte Bode, mit je alle twintig... . wie mot !

Dat was blomgoed, waar de hééle stoet op loerde. —

— F'rfloekt.... de fint snait d'r ieder dag 'n takkie van sain boom.... aa's tie dit joar.. gain tachtig pop veur s'n boom moak, hiet ik puur gain Teun Stainders meer....

De eerste bloemenkoop was weggerukt. Langzaam achter 'n stapel aardbeikisten, wrong groenboer nog twee kleinere takjes. Maar nog schreeuweriger, voor hooger prijs, kochten ze die in. Ze wachten er op, en hurrieden alle tegelijk er om. —

— Op is de boel!... gelukkig, kwam d'r aêrs nog muiterai an board.... Moandag weer 'n handje!.... lachte de Bode, en nou he'k hier nog prèchtige lelies.....wie mot dur.. wie ?..

Nauwelijks had ie de vormfijne lang-stengelige bloemen in de handen of ze smakten op 'm neer. Twee vrouwen rukten 'n heel bosje uit z'n warme knuist.

— Ikke ook, ikke mot d'r óók.....

— Hier.... doar hai je vast main.. vrachie sinte !.... Ikke hep d'r tien !....

— Main.... main!.... daa's gemain, gilde 'n ander.... ikke hep d'r eerst sait !....

— Krikf'rdorie.... die blomme luchte lékker, snoof Dirk verbaasd-loom öp.. die mo'k hebbe veur main klante !....

De vrouw met de stuipige breikousstomp was plots over de hurriënde en dringende kerels heengebukt, 'r vat-breed achter-