Menschenwee, Derde boek, Zomer

47

Weer had vrouw Jaapeke den Bode stiekem gewenkt, vlak op z'n schoenen, schuwt j es-snel 'n knauw met 'r beverige handen afdrukkend. —

—־ Aaj ! vrouw Joapeke ! main eksterooge ! krijschte de Bode een arm en been lawaaiig-komiek de lucht insliertend, 't konijntje meeslingerend bij z'n ooren.

Joelende hoongier schaterde los. Vrouw Jaapeke stond bedremmeld, nu Bode 'r in z'n lol verraden ging, dat zij aan 't bod was ; dat zij op z'n schoenen gedrukt had. Weer hooger ging tegenbod ;.... angstiglijker rilde gedachtetje door 'r heen, dat ze de beesjes niet kreeg. —

— Sien jullie, de gele medam waa's 't weer !....

— Anme huppla !.... nou kraig sai twee fraiers thuis!..

— Tachtig, hakte weer door de Bode, en weer voelde ie 'n half verborgen druk van vrouw Jaapeke's beverige knokels op z'n schoen. —

— Vaif en tachtig eenmoal.... andermoal.... veur de dèrde moal !.. vrouw Joapeke !

Weer barstte 'n rauw hoera los, rond de gele medam. Ribbe-stootend bonkten ze'r, gilden en hoonden de jaloerschen om 'r heen. — Want ze wisten wel, dat zij dingen plaatste, die anderen nooit gebruiken konden, bij wijven in de Nes. Daarom durfden ze niet nog hooger tegen 'r opbieden, bang dat ze 'r misschien aan hangen bleven. — Bode had konijntje weer in den zak gesmakt en rolde de levende waar vrouw Jaapeke tegen 'r platte borst, boven wortelenstapel, waarmee ze nog onder de armen, tusschen de mensch-kluw ingepropt knelde.

— Saa'k f'rbrande aa's 'k snap wé.' 't waif d'r mee uithoale mot.... verleje.... mi Juni hep sai ook.. die vaif prêchtige leeuwerikkies kocht.... die hassebas____ woar hoalt 't murmel de sinte van wèg !....

— Van beroep is d'r man tug stroat-oarm, hoonde 'n ander.. hee! gele medam, koop jai d'rais 'n nuwt stelletje kiese hee ?----

— Trek jai d'r veere van 'n kikker! schaterde valsch mee de vrouw met d'r rooie kap en woelige sierseltjés, boven 'r voor-