Menschenwee, Derde boek, Zomer

13«

achter 'm hing al 'n rij manden, los, tusschen vaten en kisten. — Met de vracht z'n armen ingekneld, paf van zweet en hitte, bleef ie staan, tusschen de zittenden, hurkenden en woelenden; probeerde ie zich langzaam los te werken, met z'n zakken erwten en manden, uit het wasemende, broeiende menschenkluw.

— Nou nog sestig pond witte kapcainders.... wa' segge jullie nou.... de loatste ressies.... Veur d'n dag manne.... dappere vrouwe of te wel kenau-Ha ?.... neenet.... kenau.. boè seloars !....

Zwaar sjorde 'n zak uit 'n bres geboorden hoek, op veilbank. Half afgezakt van den zinken rand sleepte 'n pachter z'n waar bij 'n touw, blaas-hijgend van hitte. Maar niemand bood meer, dat woedend de kerel z'n vracht van den veilbank terug rukte, opbonkerde tegen beenen en hoofden, met 'n vloek achteruitstoof, rood van gift. Z'n waar schoot de bres door, die achter 'm weer sloot, knellend, walmend-benauwd.

Tusschen den muur van koppen en ruggen, gromde ie nijdig nog :

— Wa suinige Job.... die laileke takkebos kaikt je an of je 't d'r stole hep !

— Nou wa' dan.... pluk jai vaire van 'n kikker hee ? aa's d'r gain sinte binne, moedereerde 'n oudje, z'n neus hard snuitend met 'n vuil rood zakdoek, dat ie als geronnen bloedlap tusschen z'n beverig gelige vuist kreukelde. —

— Nou he'k nog vaif bosse wortele, schoof ie weer nijdig af bij 'n ander.

— Dank hee ?.. .. ken jou wortele nie hebbe.... binne main veuls te groot.

— Loop jai rond, duufelstoejoager.... sain f'rassereerd-goed.

— Disketeere komp hier nie van paa's foader !.. lachte de Bode.... wa' ha' je nog meer ?.... komt dur dan mee veur 't licht hee ?.. .. O ? wa ? niks meer ? niks ?.... dus je bin dur uit ! Mooi !.. .. dan he'k hier nog 'n prechtig kis je ongetelde tuinboone.... Wie sait dur veertig sint.. veur die heule sak.... soo wait aa's de broek van vrouw Zeune !