Menschenwee, Derde boek, Zomer

135

Teun lachte, was blij dat ie van 't bod af was, begreep den vrindenwenk.

— Vaiftig.. veur de derde moal.. Antje Meele.. hai je-en-hoord netoaris ?.. nou doar dan.... anpakke maid ! g'luk d'r mee.... aa's sullie dur nie veur aige bik benne !.. ..

Over de koppen zeilde Bode de bossen naar Ant Meele heen, 'n rood behaarde, slank mooie meid die opgedrongen stond, tusschen de rumoerige kerels. In vaart nog greep ze de peenen tegen 'r borst op.

— Nou he'k drie bakke mooie sloa.... nie te sien.... mo je-en-gloofe.... op éere-wacht woord.... stoan... onder kiste-stoapel.... bai an wal te kraige, drie fersche bakke !....

— Sestig, plots zonder voorbod schreeuwde 'n mottige venter op 'n kist, weggeduwd achter twee vrouw-ruggen, éven in wippertje uitrekkend z'n hals, dat Bode net nog z'n pukkel-neus zien kon, voor hij weer snel in die diepte verzonk. —

— Sestig.... seventig.... vaif en seventig riep Bode, z'n hoofd draaiend naar allen kant, om te kijken of 'r opbod gewenkt werd in verre hoekjes.

— Tachtig schreeuwde nerveus, de laagzittend weggeduwde weer, even opwippend, nü met z'n heele mottige kop boven de vrouwruggen uit.

— Naigtig, van andere zij klonk 't sarrend.

— Roggemegoggel! f'rek jai!.... die flop is main de heule

uchend t'met in de wiele..... ikke ken d'r niks praise.... of

hai is d'r bai.... nou ikke dankkie.... ikke mo nie meur.... wa jou Dirk ?____

— Mo jai waite, binne d'r main soake nie !

— Nou seg.... da' binne d'r drie bakke.... die je nie sien kenne.... drie bakke.... kroppies !.... kenne wel flodder-musse weuse.... die sloi hee ?.... heuldegoar slap !.... ikke mo nie.... wa ? wa ?.... nog hooger.... hoeveul sait ie doar ?

— Eén vaif schreeuwde Dirk, éen vaif.... je mag je wel hoaste laileke brompot!

— Roggemegoggel! ikke mó' nie'.... kenne wel puur flod-dermusse weuse hee ?.... mijmerde ie voor zich uit, tegen de