Menschenwee, Derde boek, Zomer

I3i

— Neelis Skorpioen.... las ״notaris" haperig af van z'n lijstje.

— Van Skorpioen----uit Slangetje.... wie sait dur 'n gulde !

daa's vier sint 't pond !....

Inmiddels had 'n tuinder, 'n zwaren zak doppers losgesjord uit kistenrommel, zich door lijfgedrang heengewurmd, z'n waar, achter koppen, vaten-stapels en manden-torens, met krampigen arm, hijgend op veilbank vóór Bode neergesmakt. Dadelijk grabbelde die, met één hand tusschen de groene vruchtjes, liet ze speelsch rond z'n vingers glijen en riep weer opjagend :

— Prechtig jong goed !.... ruikt puur aa's.... oo-de-kolon-nie !.... wie sait dur....

— Tachtig, krijschte 'n stem uit het menschkluw op de koelkast. —

— Tachtig, vaif en tachtig, draafde Bode door....

— Naigtig! zenuwachtig scherp, piepte 'n vrouwestem onder de pijp uit.

— Naigtig, zang-dreunde, hard-klaar Bode's geluid na, tusschen bries-stoei en koelen kabbelgolfjesruisch in.... Naigtig .. vaif en naigtig.... da goan.... eenmoal.... veur de derde moal.... Rietvink !

Pachtertje Rietvink had 't laatst geboden, kreeg erwtenzak over koppendrom naar zich toegesleept en warm wroetten en graaiden z'n armen, tusschen 't heete gedrang en getast van lijven. Dwars achter de pijp, waar 'n groep kerels zich spitste op 't veilgoed, en uit alle hoekjes gretige kijk rondging, klonk dof gestommel en geschuur van voeten op stalen plaat en kijve-rige stemmenroes, warrelend en schreeuwerig als gesmoorde ruzie.

— Halt doar Kempees, krijschte de Bode naar de pijp, t'met d'r al heet! nog gain hallef ses... je hep dur puur nog 'n vaif-tien uur om malkoar an rieme te snaie hee ?.... kaik hier!.. is dur twintig pond mooie kapcainders---- wie set____

— Tachtig! schreeuwde daad'lijk 'n venter, stemschor, rauw.

— Tachtig, van fier kant gelaik !

Vrouw Banke, met'r zwartig-rood kapertje over 't hoofd, 'r korte, spek-vette, trillige armen, boven 'r tonnigen romp