Menschenwee, Derde boek, Zomer

124

hullie om vaif uur an de kant liep in de stad ? kaa'k t'met nog 'n hooge markt moake.. hee ?

— Sel d'r weuse.... mi sonder mekeere.... Hoho ! ho !.... Piet loait op.... en Kees goan de hoafe langest....

— Hier-op-pan ! aa's Kees de hoafe opgoan, ken ie t'met op-loaje ook.. ..

— Hoho! da lief 'k nie ! da lief 'k nie.... die suupt te veul.... die hep s'n skoenlappertjesmoandag.... enne.... d&' !....

— Wa' ! Kees ?.. Kees suipt ?.. .. krijschte Dirk uit, 'n stuk brood, dat ie half al in z'n mond gestopt had er weer uithalend, met 'n web van fijne spoegdraadjes, — f'rvloekt aa's de fint één borrel lait ! jai suinege Job !

■— Hoho ! vier en vaife en nie g'nog ! bars jai nie uit!.. soo vroeg in 't morgeuur hee ?.. ..

— Wa'.... éénmoal.. andermoal.. ikke wil da' Kees op-loait.. Piet hep s'n aige dood te plukke op haide.. En denk dur om.... niks aa's oarbaie.... Op haide voart de boot twee keer !.. .. ikke goan doar.. .. om veur va״ ... om twaalf uur is t'ie d'r wair.... sel main 'n dotje weuse op de kant!.. sno-f'rjenne, gain ploas om je klompe af te trappe, waa'n klus.... ¹n drukte op de boot.... sullie dringe hoarlie aige t'met hard-stikke dood.. hoagelvol!

Ouë Gerrit was opgestaan met 'n smak z'n koffiekop op tafel neerstootend, dat vrouw Hassel in 'r bed opschokte, iets brabbelend uitstamelde. Nog had Guurt 'r geen leut je gebracht. Onrustig, hongerden 'r oogen naar 't zoete vocht, dat op stinkend petroleumvlammet je konkelde en leuterde. Ze besmakte ⁷r drooge lippen, zonder dat ze vragen durfde, vragen kon. Besefloos Guurt te roepen, uit angst voor nijdigen snauw, in tan van trage dofheid, bleef ze staren, vroeg ze toch met 'r oogen, zonder dat iemand uit de aanlichtende kamer naar 'r omkeek. Gerrit, handen in zakken geknuist, keek met z'n neus op 't raam gedrukt, naar buurman's tuinderij, waar nu alles groen-goud in den ochtend-tintel gloeide, doorvonkt van dauwig druppelvuur. — Ochtendstilte, uit paadjes en wegjes,